١. بخشش گناهان از ويژگيهاى شهيد در راه خدا: اولين قطره خون شهيد كه در ميدان رزم در راه خدا به زمين ريخته مى‌شود، خداوند تمام گناهان او را مى‌بخشد و وى پاك و خالص مى‌گردد.
أَوَّلَ قَطْرَةٍ مِنْ دَمِهِ مَغْفُورٌ لَهُ كُلُّ ذَنْبٍ‌ ٢. استقبال حورالعين از شهيد: لحظه‌اى كه روح از بدن شهيد جدا مى‌شود، حورالعين به استقبال وى مى‌شتابند و سرش را به دامن مى‌گيرند و گرد و غبار جبهه را از سر و صورتش پاك كرده به او خوش آمد و آفرين مى‌گويند و او نيز جواب مى‌دهد.
وَ الثَّانِيَةُ يَقَعُ رَأْسُهُ فِي حَجْرِ زَوْجَتَيْهِ مِنَ الْحُورِ الْعِينِ وَ تَمْسَحَانِ الْغُبَارَ عَنْ وَجْهِهِ وَ تَقُولَانِ مَرْحَباً بِكَ وَ يَقُولُ هُوَ مِثْلَ ذَلِكَ لَهُمَا ٣. پوشاندن لباسهاى بهشتى بر قامت شهيد: يكى از الطاف خداوند نسبت به شهيد اين است كه به او لباسهاى بهشتى مى‌پوشاند.
وَ الثَّالِثَةُ يُكْسَى مِنْ كِسْوَةِ الْجَنَّةِ ٤. استشمام نسيم عطرآگين بهشت: انسانى كه در راه خدا ايثار و فداكارى كرده و به‌شهادت رسيده از هرسوى نسيم عطرآگين بهشت به مشام او مى‌رسد كه هر كدام را خواست بر مى‌گزيند (و سختيهاى دوران مبارزه را از ياد مى‌برد).
وَ الرَّابِعَةُ تَبْتَدِرُهُ خَزَنَةُ الْجَنَّةِ بِكُلِّ رِيحٍ طَيِّبَةٍ أَيُّهُمْ يَأْخُذُهُ مَعَهُ‌ ٥. شهيد و ديدن جايگاه خود را در بهشت: انسان شهيد جايگاه والاى خود را در بهشت مى‌بيند و به آن مى‌بالد.
وَ الْخَامِسَةُ أَنْ يُرَى مَنْزِلَهُ‌ ٦. پرواز و آزادى شهيد در بهشت: شهيد در بهشت آزاد است و نعمت‌هاى بهشتى در اختيار او قرار مى‌گيرد. روح شهيد در سراى بهشت به پرواز در مى‌آيد و هر جا كه دوست داشته باشد بى هيچ مانع و مزاحمى خواهد رفت.
يُقَالُ لِرُوحِهِ: اسْرَحْ فِي الْجَنَّةِ حَيْثُ شِئْتَ‌ ٧. نظر به وجه اللَّه و زندگى معنوى شهيد: شهيد در بهشت علاوه بر بهره مندى از نعمات مادّى، از نعمت‌هاى معنوى بهره‌مند شده و نهايت لذت را مى‌برد. او با نظر به وجه‌اللَّه عظمت خدا را مشاهده مى‌كند و اين‌