الصَّبْرَ وَ النَّصْرَ، وَ الْقَوْهُمْ بِالْجِدِّ وَ الْحَزْمِ، وَ كُونُوا صَادِقِينَ».
(مستدرك الوسائل ج ١١/ ص ٤٠/ ح ١٢٣٨٠)
«زيد بن وهب» گويد: على (ع) در صفين فرمود: «سپاس، خداوندى را سزا است كه آنچه را بر هم زد، ديگر استوار نمى‌سازد.»- تا آن كه فرمود: توجه داشته باشيد فردا با دشمن، درگير مى‌شويد. امشب زياد نماز بخوانيد و بسيار قرآن، تلاوت كنيد، و از خدا توفيق تحمل و بردبارى و پيروزى بخواهيد، و به طور جدى با هوشيارى و دورانديشى با آنان برخورد كنيد. و راستگو باشيد.» ١. نقش شب زنده دارى و تلاوت قرآن در شب حمله: رزمندگانى كه در روز با دشمن نبرد مى‌كنند شب قبل از عمليات نماز و قرآن زياد بخوانند تا پيوند آنان با خداوند قادر و عزيز محكم شود و از او استمداد بجويند.
إِنَّكُمْ لآَتُو الْعَدُوِّ غَداً، فَأَطِيلُوا اللَّيْلَةَ الْقِيَامَ، وَ أَكْثِرُوا تِلَاوَةَ الْقُرْآنِ‌ ٢. درخواست استقامت و پيروزى از خدا در برابر دشمن: رزمندگان بايد در ميدان نبرد استقامت و تحمل سختى‌هاى جنگ و پيروزى بر دشمن را از خدا بخواهند.
وَ اسْأَلُوا اللَّهَ الصَّبْرَ وَ النَّصْرَ ٣. حفظ هوشيارى و دورانديشى در برخورد با دشمن: رزمندگان بايد به طور جدى و با هوشيارى تمام و دورانديشى با دشمن برخورد كنند و راستگو باشند.
وَ الْقَوْهُمْ بِالْجِدِّ وَ الْحَزْمِ، وَ كُونُوا صَادِقِينَ‌ استقامت:
در برابر دشمن ٢ پيروزى:
درخواست ٢ خداوند:
استمداد از ٢ دشمنان:
استقامت در برابر ٢؛ شيوه برخورد با ٣ دعا:
براى استقامت ٢؛ براى پيروزى ٢ مجاهدان:
آثار عبادت ١؛ استمداد ٢؛ حفظ هوشيارى ٣