١. بخشيدن مال و جان در راه خدا، بالاترين سخاوت: مجاهدان راه خدا، بخشنده‌ترين مردم هستند، چرا كه مال و جان خود را در راه خدا بخشيده‌اند.
أَجْوَدَ النَّاسِ مَنْ جَادَ بِنَفْسِهِ وَ مَالِهِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ تَعَالَى‌ مجاهدان:
فضايل ١ ٣٥٤- ١٥٧- وَ بِهَذَا الْإِسْنَادِ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ، عَنْ أَبِيهِ (ع)، عَنْ أَبِي ذَرٍّ- فِي حَدِيثٍ- أَنَّهُ قَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ (ص) فِي مَرَضِ وَفَاتِهِ: «وَ مَنْ خُتِمَ لَهُ بِجِهَادٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ لَوْ قَدْرَ فُوَاقِ نَاقَةٍ، دَخَلَ الْجَنَّةَ». (مستدرك وسائل ١١/ ٨، ح ١٢٢٧٩)
پيغمبر خدا (ص) در بيماريى كه به درگذشتش از اين جهان انجاميد فرمود: «و هركه زندگانى‌اش در (جهاد) در راه خدا پايان يابد، گرچه به اندازه باز و بسته كردن و فشردن انگشتانِ دوشنده شير شتر، باشد (به پاداش آن) وارد بهشت برين خواهد شد.» ١. بهشت، پاداش مجاهدى كه زندگى‌اش با جهاد پايان مى‌يابد: هر كه زندگى‌اش با جهاد به پايان برسد و گرچه به مقدار كم جهاد كرده باشد، پاداش بهشت را دارد.
وَ مَنْ خُتِمَ لَهُ بِجِهَادٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ لَوْ قَدْرَ فُوَاقِ نَاقَةٍ، دَخَلَ الْجَنَّةَ مجاهدان:
پاداش ١ ٣٥٥- ١٥٨- وَ بِهَذَا الْإِسْنَادِ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ (ع) قَالَ: (ثَلَاثَةٌ إِنْ أَنْتُمْ فَعَلْتُمُوهُنَّ لَمْ يَنْزِلْ بِكُمْ بَلَاءٌ: جِهَادُ عَدُوِّكُمْ، وَ إِذَا رَفَعْتُمْ إِلَى أَئِمَّتِكُمْ حُدُودَكُمْ فَحَكَمُوا فِيهَا [بِالْعَدْلِ‌]، وَ مَا لَمْ يَتْرُكُوا الْجِهَادَ). (مستدرك وسائل ١١/ ٨، ح ١٢٢٨١)