١٠. شهادت در راه خدا موجب رفتن به بهشت: به جهادگرى كه در راه خدا مبارزه كرد و به شهادت رسيد، مژده رفتن به بهشت را مى‌دهد. شهادت همان و بهشت رفتن همان.
وَ الْبُشْرَى بِالْجَنَّةِ بَعْدَ الشَّهَادَةِ ١١. شهادت موجب روزى خوردن در پيشگاه خداوند: شهيد در آن سراى در پيشگاه خداوند روزى مخصوص خواهد داشت.
وَ بِالرِّزْقِ غَداً عِنْدَ الرَّبِ‌ ١٢. احترام شهيدان نزد خداوند: در روز قيامت، شهيدان در پيشگاه خدا از احترام و كرامت خاص برخوردارند.
وَ الْكَرَامَةِ ١٣. ترس از جهاد موجب خوارى و گمراهى در دين: آنان كه جهاد بر آنان واجب است ولى به سبب ترس و هراس از دشمن در آن شركت نمى‌كنند، گمراه و بى ارزش اند و با نرفتن خود به جهاد، وسيله خوارى و ذلت خود در دين و به تاراج رفتن دنيايشان را فراهم كرده‌اند.
إِنَّ الرُّعْبَ وَ الْخَوْفَ مِنْ جِهَادِ الْمُسْتَحِقِّ لِلْجِهَادِ وَ الْمُتَوَازِرِينَ عَلَى الضَّلَالِ ضَلَالٌ فِي الدِّينِ، وَ سَلْبٌ لِلدُّنْيَا مَعَ الذُّلِّ وَ الصَّغَارِ ١٤. فرار از جبهه، موجب وارد شدن به دوزخ: از پيامدهاى ترك جهاد يا فرار از جبهه جنگ و رويارويى با دشمنان اسلام، همانا آتش دوزخ است.
وَ فِيهِ اسْتِيجَابُ النَّارِ بِالْفِرَارِ مِنَ الزَّحْفِ عِنْدَ حَضْرَةِ الْقِتَالِ‌ ١٥. حفظ جهاد در آيينه روايت(ج‌٢) ٢٥٥ كتاب پنجم: وسائل الشيعه‌ دستورات الهى در صحنه‌هاى سخت نبرد: فرماندهى كل قوا نيروها را سفارش مى‌كند كه در صحنه‌هاى دشوار نبرد از اوامر الهى خارج نشوند و در راه انجام آن بكوشند چون باعث نجات در دنيا و آخرت خواهد شد.
فَحَافِظُوا عَلَى أَمْرِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فِي هَذِهِ الْمَوَاطِنِ الَّتِي الصَّبْرُ عَلَيْهَا كَرَمٌ وَ سَعَادَةٌ، وَ نَجَاةٌ فِي الدُّنْيَا وَ الآْخِرَةِ ١٦. لطف لحظه به لحظه خدا نسبت به رزمندگان: خداوند با لطف و عنايت ويژه خود، اهميت بيشترى به اعمال رزمندگان مى‌دهد و برخى از خطاهاى آنان را ناديده‌