برادران همرزمتان را ديديد زخمى شده يا آسيبى ديده‌اند كه در مقابل دشمن توان مقاومت ندارند، يا دشمن در او طمع بسته نزديك است در كمين دشمن افتد، جان خود را سپرش ساخته او را تقويت كنيد.
١. كم سخن گفتن به هنگام رويارويى با دشمن: رزمندگان اسلام به گاه رويارويى با دشمن بايد كم سخن بگويند (كم گويى ضمن تقويت اراده، فكر را براى مبارزه با دشمن متمركز مى‌سازد.)
فَأَقِلُّوا الْكَلَامَ‌ ٢. به ياد خدا بودن، به هنگام رويارويى با دشمن: هنگام رويارويى با دشمن در صحنه نبرد، رزمندگان اسلام بايد به ياد خدا باشند و از ياد او غفلت نورزند.
ذكر خدا به رزمنده قوت قلب و صبر و استقامت مى‌بخشد.
إِذَا لَقِيتُمْ ... وَ اذْكُرُوا اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَ‌ ٣. فرار از برابر دشمن درصحنه نبرد، برانگيزاننده خشم خداوند: فرار از مقابل دشمن آن چنان زشت و ناپسند است كه موجب خشم و غضب الهى مى‌گردد و بهاى سنگينى هم به دنبال دارد. حضرت على (ع) فرمود: پشت به دشمن نكنيد كه خداوند را به خشم خواهيد آورد! وَ لَا تُوَلُّوهُمُ الْأَدْبَارَ، فَتُسْخِطُوا اللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى وَ تَسْتَوْجِبُوا غَضَبَهُ‌ ٤. كمك به همرزم: پيروزى، در گرو همدلى و تعاون رزمندگان اسلام است، بنابراين اگر رزمنده‌اى در ميدان جنگ مجروح شد يا آسيبى ديد كه توان مقاومت در برابر دشمن را از كف داد، يا دشمنى او را هدف گرفت، بر ديگر همرزمان اوست تا به يارى‌اش بشتابند.
وَ إِذَا رَأَيْتُمْ مِنْ إِخْوَانِكُمُ الَمجْرُوحَ وَ مَنْ قَدْ نُكِّلَ بِهِ ... فَقُوهُ بِأَنْفُسِكُمْ‌ خداوند:
عوامل غضب ٣ فرار از جنگ:
كيفر ٣ مجاهدان:
كم گويى ١؛ كمك به همرزم ٤