پيك:
مصونيت جانى ١ گروگانها:
مصونيت جانى ١ ٣٢٢- ١٢٥- مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ بِإِسْنَادِهِ عَنِ الصَّفَّارِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ هَاشِمٍ، عَنِ النَّوْفَلِيِّ عَنِ السَّكُونِيِّ، عَنْ جَعْفَرٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ آبَائِهِ (ع) أَنَّ النَّبِيَّ (ص) حَيْثُ حَاصَرَ أَهْلَ الطَّائِفِ قَالَ: أَيُّمَا عَبْدٍ خَرَجَ إِلَيْنَا قَبْلَ مَوْلَاهُ فَهُوَ حُرٌّ، وَ أَيُّمَا عَبْدٍ خَرَجَ إِلَيْنَا بَعْدَ مَوْلَاهُ فَهُوَ عَبْدٌ.
(وسائل الشيعه، ١٥/ ١١٧، ح ٢٠١٠٦؛ تهذيب الاحكام، ١٥٢/ ٦)
امام صادق (ع)- از قول پدرش، او نيز از قول نياى بزرگوار خويش- فرمود: پيغمبر (ص) چون مردم طائف را محاصره كرد، اعلان نمود كه: هر برده‌اى كه پيش از آقايش از ميان كفار، خارج شود و در صف مسلمين قرار گيرد، آزاد شده و خويشتن را مالك گشته است؛ اما هر برده‌اى كه بعد از آمدن مولايش نزد ما آيد به بردگى گرفته خواهد شد.
١. مشروعيت محاصره دشمن: پيامبر اسلام (ص) در جنگ طائف مدتى مديد شهر طائف را به محاصره سپاهيان خود درآورد.
اين عمل پيامبر، دلالت بر مشروعيت محاصره دشمن و قطع ارتباط او با خارج دارد.
حَيْثُ حَاصَرَ أَهْلَ الطَّائِفِ‌ ٢. آزادى برده‌اى كه قبل از صاحبش خود را تسليم كند: در حين جنگ و محاصره دشمن، در صورتى كه برده‌اى، قبل از مولاى خود، به سپاه اسلام بپيوندد، از بردگى آزاد مى‌گردد.
أَيُّمَا عَبْدٍ خَرَجَ إِلَيْنَا قَبْلَ مَوْلَاهُ فَهُوَ حُرٌّ ٣. برده ماندن برده‌اى كه پس از صاحبش، خود را تسليم كند: برده‌اى كه پس از مولاى خود تسليم سپاهيان اسلام گردد، همچنان برده باقى مى‌ماند.
وَ أَيُّمَا عَبْدٍ خَرَجَ إِلَيْنَا بَعْدَ مَوْلَاهُ فَهُوَ عَبْدٌ