«ابوبرده» گويد: به امام صادق (ع) گفتم: نظر شما در مورد خريدارى زمين خراج چيست؟
فرمود: چه كسى جرات مى‌كند آن را بفروشد؟ آن زمين از همه مسلمان‌ها است.
گويد: عرض كردم: همان كه زمين در اختيارش هست آن را مى‌فروشد.
فرمود: پس با خراجى كه بايد به مسلمين پرداخته شود چه مى‌كند؟
سپس فرمود: اشكالى ندارد كه حق خودش در آن زمين را از او بخرد و حق مسلمان‌هاى ديگر را بر گردن او (فروشنده) بگذارد.
و شايد اين كه مى‌خرد، توانش بر آبادسازى آن بيشتر باشد و در نتيجه خراج آن را از آن ذمى بيشتر بپردازد.
١. جواز خريد زمينهاى خراجى: زمينهايى كه دولت اسلامى براى آنها جزيه قرار داده قابل خريد و فروش است؛ زيرا چه بسا آن زمين آبادتر گردد و مالياتى كه براى آن مى‌پردازد بيش از مالياتى باشد كه ذمّى مى‌پرداخت.
(... قال لا بأس اشترى حقه منها و يحوّل حق المسلمين عليه ...)
زمين خراجى:
جواز معامله ١ ٣١٧- ١٢٠- و باسناده عن ابن مسكان، عن الحلبى قال: سال رجل ابا عبدالله (ص) عن الاعراب اعليهم جهاد؟ فقال: ليس عليهم جهاد الا ان يخاف على الاسلام فيستعان بهم قلت: فلهم من الجزيه شى‌ء؟ قال: لا.
(وسائل الشيعه، ١٥/ ١٥٤، ح ٢٠١٩٤؛ من لا يحضره الفقيه، ٢/ ٥٣)
«حلبى» گويد: مردى از امام صادق (ع) پرسيد: آيا بر بيابانگردها و باديه‌نشين‌ها جهاد واجب است و مى‌شود آنها را به آن الزام كرد؟
فرمود: رفتن به جهاد برايشان واجب نيست، مگر در صورتى كه‌