اهالى مكه دوباره نوشتند- مقصودشان اين‌بار تكذيب پيامبر بود- تو پنداشته‌اى كه جزيه نمى‌ستانى مگر از طوايفى كه كتاب آسمانى دارند، پس چرا از گبرهاى هجر (روستايى در نزديكى عمان و بحرين) جزيه را پذيرفته‌اى.
پيغمبر خدا (ص) در پاسخ آنان نوشت: مجوس‌ها و زرتشتيان بدون ترديد، پيغمبرى داشتند كه او را كشتند و كتابى را كه از سوى خدا آورده بود سوزاندند. پيامبرشان براى آنان كتابى آورده بود كه در دوازده هزار پوست گاو نر، نوشته شده بود.
١. جزيه و ماليات گرفتن پيامبر از زرتشتيان زمان خود: پيامبر (ص) از مجوس شهر هجر جزيه و ماليات مى‌گرفت و با آنان همانند اهل ذمه برخورد مى‌كرد.
چون زرتشتيان داراى كتاب آسمانى بودند.
إِنِّي لَسْتُ آخُذُ الْجِزْيَةَ إِلَّا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ‌ ٢. عدم جواز گرفتن جزيه از مشركان (بت پرستان): پيامبر جزيه را فقط از اهل كتاب مى‌گرفت كه‌سه‌دسته‌بودند: يهود و نصارى و مجوس (زرتشتيان). مشركان درخواست كردند كه ماليات بپردازند و به بت‌پرستى ادامه دهند، اما پيامبر (ص) قبول نكرد.
إِنِّي لَسْتُ آخُذُ الْجِزْيَةَ إِلَّا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ‌ اهل كتاب:
مجوس از ١ حضرت محمد (ص):
سيره ١، ٢ جزيه:
از اهل كتاب ١؛ احكام ١، ٢؛ ممنوعيت از كافران ٢ كافران:
ممنوعيت جزيه از ٢ مجوس:
جزيه از ١ ٣١٤- ١١٧- وَ بِإِسْنَادِهِ عَنِ الصَّفَّارِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحُسَيْنِ بْنِ أَبِي الْخَطَّابِ عَنْ وَهْبٍ عَنْ أَبِي بَصِيرٍ قَالَ سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ (ع) عَنِ الْجِزْيَةِ فَقَالَ‌