جهاد در آيينه روايت(ج2) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٩٩
«ابوبكر حضرمى» گفت: شنيدم كه امام صادق (ع) (بارها) مىفرمود:
رفتار على (ع) در جنگ جمل براى پيروانش بهتر بود از آنچه كه خورشيد بر آن مىتابد؛ زيرا على (ع) مىدانست كه براى قومِ (شورشگر در آينده) دولتى خواهد بود كه اگر او آن قوم را به اسارت بگيرد، در مقابل، پيروان او را به اسارت مىگيرند.
ابوبكر حضرمى گويد: گفتم مرا از قائم (ع) آگاه گردان كه آيا او هم به سيره و روش على (ع) عمل مىكند؟ امام (ع) فرمود: نه، زيرا على (ع) با منت نهادن و آزاد كردن رفتار كرد، چرا كه نسبت به دولت آنها علم داشت. اما قائم (ع) خلاف سيره على (ع) عملمىكند، زيرا قائم (ع) مىداند كه گروه مقابل او دولت نخواهند داشت.
امام صادق (ع) درباره علت سيره على (ع) در جنگ جمل توضيح داده فرمود:
اميرمؤمنان (ع) براى حفظ پيروان و شيعيان خود در آينده چنين روشى را پيش گرفت و بر شورشيان جمل منّت نهاد تا حاكمان غاصب بنىاميه و بنىعباس كه روى كار مىآيند قصد مقابله به مثل با اصحاب و شيعيان آن حضرت را نداشته باشد. به همين جهت سيره امام عصر (عج) با شورشيان و بغات بر خلاف سيره امام على (ع) خواهد بود.
١. تدبير على (ع) در جنگ جمل، عامل مصونيت ياران آن حضرت: امام صادق (ع) فرمود: اميرمؤمنان (ع) مىدانست كه اگر بازماندگان و فراريان جنگ جمل را به اسارت بگيرد و بكشد دشمن در آينده به مقابله بر خواهد خاست. لذا براى حفظ شيعيان و ياران خود از مقابله (و انتقام) دشمن، چنين روشى را اتخاذ كرد.
قَالَ: سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ (ع) يَقُولُ لَسِيرَةُ عَلِيٍّ (ع)
كَانَتْ خَيْراً لِشِيعَتِهِ ...
٢. سيره امام عصر (ع) در برخورد با دشمنان: سيره و روش امام عصر (ع) با شيوه و سيره على (ع) متفاوت است. آن حضرت با شدت و قاطعيت بيشترى برخورد مىكند؛ زيرا شورشگران حكومت آن حضرت، داراى دولت و حكومت نيستند