در نبرد (بصره) حضرت اميرمؤمنان على (ع) در ضمن نامه‌اى كه براى مالك مى‌نويسد آنان را به رعايت اين امر ملزم مى‌فرمايد: به كسى كه رو به روى تو نيست زخم نزن، آن را كه در حال فراراست نكش و زخمى را به قتل نرسان و هر كه در خانه‌اش باشد در امان است. همچنان كه پيامبر در فتح مكه فرمود: هركس به‌خانه خود پناه برد در امان است و آنگاه همه را عفو كرد.
لَا يَطْعُنَ فِي غَيْرِ مُقْبِلٍ وَ لَا يَقْتُلَ مُدْبِراً وَ لَا يُجِيزَ عَلَى جَرِيحٍ وَ مَنْ أَغْلَقَ بَابَهُ فَهُوَ آمِنٌ‌ امام على (ع):
سيره ١ جنگ جمل:
ممنوعيت قتل مجروحان ٢؛ ممنوعيت قتل فراريان ٢ حضرت محمد (ص):
سيره ١ فتح مكه:
امان به پناهندگان ٢ فرمانده كل قوا (حضرت على (ع):
دستورات در جمل ٢ ٣٠٧- ١١٠- وَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَمْرِو بْنِ عُثَمانَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عُذَافِرٍ عَنْ عُقْبَةَ بْنِ بَشِيرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَرِيكٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ: لَمَّا هُزِمَ النَّاسُ يَوْمَ الْجَمَلِ قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ (ع): «لَا تَتْبَعُوا مُوَلِّياً وَ لَا تُجِيزُوا عَلَى جَرِيحٍ وَ مَنْ أَغْلَقَ بَابَهُ فَهُوَ آمِنٌ»، فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ صِفِّينَ قَتَلَ الْمُقْبِلَ وَ الْمُدْبِرَ وَ أَجَازَ عَلَى جَرِيحٍ فَقَالَ أَبَانُ بْنُ تَغْلِبَ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَرِيكٍ هَذِهِ سِيرَتَانِ مُخْتَلِفَتَانِ فَقَالَ إِنَّ أَهْلَ الْجَمَلِ قُتِلَ طَلْحَةُ وَ الزُّبَيْرُ وَ إِنَّ مُعَاوِيَةَ كَانَ قَائِماً بِعَيْنِهِ وَ كَانَ قَائِدَهُمْ.
(وسائل ١٥/ ٧٤، ح ٢٠٠١٣؛ الكافى ٥/ ٣٣؛ تهذيب الاحكام ٦/ ١٥٥)
«عبدالله‌بن شريك» از پدرانش نقل مى‌كند كه گفت: در جنگ جمل هنگامى كه دشمن شكست خورد، على (ع) فرمود: «فراريان را تعقيب نكنيد و مجروحان را نكشيد و هركس كه در خانه‌اش را ببندد در امان است.» [راوى خود ادامه مى‌دهد:] اما در جنگ‌