١. آثار و بركات جنگ اميرمؤمنان (ع) با گروههاى شورشگر: از جمله بركات مبارزه امام على (ع) با باغيان مسلمان براى جامعه اسلامى و حكومت دينى، آموزش شيوه برخورد با چنين افراد و افكارى بود.
اگر چنين سيره‌اى نبود، حاكمان دينى پس از آن حضرت، در تعامل با بغات با چالش‌ جدى رو به رو مى‌شدند و تكليف خود را نمى‌دانستند.
كَانَ فِي قِتَالِ عَلِيٍّ (ع) أَهْلَ الْقِبْلَةِ بَرَكَةٌ بغات:
بركات جنگ با ١ فرمانده كل قوا (امام على (ع)):
آثار جنگ ١ ٢٧٤- ٧٧- وَ بِإِسْنَادِهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ بْنِ يَحْيَى، عَنْ بُنَانِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ ابْنِ الْمُغِيرَةِ، عَنْ جَعْفَرٍ، عَنْ أَبِيهِ قَالَ: ذُكِرَتِ الْحَرُورِيَّةُ عِنْدَ عَلِيٍّ (ع) فَقَالَ: إِنْ خَرَجُوا عَلَى إِمَامٍ عَادِلٍ أَوْ جَمَاعَةٍ فَقَاتِلُوهُمْ. وَ إِنْ خَرَجُوا عَلَى إِمَامٍ جَائِرٍ فَلَاتُقَاتِلُوهُمْ فَإِنَّ لَهُمْ فِي ذَلِكَ مَقَالًا.
(وسائل الشيعه، ١٥/ ٨٠، ح ٢٠٠٢٥)
«ابن مغيره» روايت كرده است كه امام صادق- از قول پدرش- فرمود:
در محضر مبارك على (عليه السلام) از گروه خوارج حروريه سخن به ميان آمد. على فرمود:
چنانچه آنان عليه امام عادل يا گروهى از مؤمنان شورش (مسلحانه) كردند، بر شما لازم است با آن‌ها نبرد كنيد (تا شرشان دفع شود) اما اگر بر رهبر ستم پيشه‌اى شوريدند، نمى‌توانيد با آنها بجنگيد، زيرا آنان هم درباره‌اش حرفى دارند.
تذكر: در وسائل، «عقالا» (: فكر و تدبر)، اما در تهذيب الاحكام «مقالا» (: سخنى) ضبط شده است. (تهذيب، ج ٦، ص ٤٥، باب ٦٤، ح ٢٥٢). (هم چنين ملاذ الاخيار، ج ٩، ص ٣٨٧).