پيروانش بلاى عظيمى مى‌رسيد.
سپس فرمود: قسم به خدا كه سيره على (ع) براى شما بهتر بود از آنچه خورشيد بر آن مى‌تابد.
١. نگرفتن غنيمت و منّت نهادن بر دشمن، عامل رفع خطر از شيعيان: اميرمؤمنان على (ع) پس از جنگ جمل، بر اهل بصره منت گذاشت و از اموال آنها صرف نظر كرد. همين برخورد و عمل امام (ع) كه در صفين و نهروان نيز سارى بود خطرات بزرگى را از شيعيان در سالهاى بعد برطرف كرد؛ چرا كه حاكمان جورى كه بر مسلمانان حاكم شدند، مجبور شدند به همان شيوه امام (ع) با شيعيان آن حضرت عمل كنند. لذا نگرفتن غنيمت جنگ جمل صرفاً به خاطر موضوع «دارالاسلام» بودن نبوده بلكه در نظر گرفتن مصالح آينده شيعه نيز بوده است.
لَوْ لَا أَنَّ عَلِيّاً (ع) ... لَلَقِيَتْ شِيعَتُهُ مِنَ النَّاسِ بَلَاءً عَظِيماً امام على (ع):
سيره ١ جنگ جمل:
غنيمت نگرفتن در ١ غنايم جنگى:
در جنگ جمل ١ مسلمانان:
عوامل دفع خطر از ١ ٢٦٩- ٧٢- مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ بِإِسْنَادِهِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي نَصْرٍ عَنْ أَبِي الْحَسَنِ الرِّضَا (ع) قَالَ ذُكِرَ لَهُ رَجُلٌ مِنْ بَنِي فُلَانٍ، فَقَالَ: إِنَّمَا نُخَالِفُهُمْ إِذَا كُنَّا مَعَ هَؤُلَاءِ الَّذِينَ خَرَجُوا بِالْكُوفَةِ، فَقَالَ: قَاتِلْهُمْ، فَإِنَّمَا وُلْدُ فُلَانٍ مِثْلُ التُّرْكِ وَ الرُّومِ وَ إِنَّمَا هُمْ ثَغْرٌ مِنْ ثُغُورِ الْعَدُوِّ فَقَاتِلْهُمْ.
(وسائل الشيعه، ١٥/ ٨٠، ح ٢٠٠٢٣)
«احمد بن محمد (بزنطى) روايت كرده است كه: شخصى در محضر مقدس امام رضا (ع) درباره مردى كه جزو يكى از طايفه‌هاى مشهور