قرار بده كه جانش را در آن (جهاد) به تو فروخته و به پيمانى كه بر سر آن بسته وفادار مانده، جان خويشتن را در اختيارت گذارده و در اين داد و ستد هيچ تقلب و پيمان شكنى از او سر نزده ابدا آن را تبديل و دگرگون نساخته، و از راهى كه در پيش گرفته باز نگردد. و تنها سودش دستيابى به نويد تو است و به خاطر آن كه پاسخگوى محبت تو شده و اين گونه نزديك شودقدم به اين راه گذارده است.
پس خداوندا! آن را پايان كارم قرار ده و در آن عمرم را سپرى كن، و در آن مرا به خاطر خودت روزى ده و به واسطه آن، شهادتگاهى نصيبم كن كه در آن جا خشنودى ات را به دست آرم و خطاهايم به واسطه آن، زدوده شوند، و از تو مى‌خواهم مرا در زمره شهدايى قرار دهى كه روزى‌خوران تو هستند؛ آنان كه در زير پرچم حق به دست دشمنان و تبهكاران (جهت برافراشته ماندن درفش هدايت) جان دادند. خدايا! مرا از كسانى قرار ده كه بر تداوم يارى رساندن به آن‌ها در جهاد پيشگام باشم، بدون آنكه به آن‌ها و اهداف والايشان پشت كرده از آن، روگردان شوم و در درستى راه، ترديدى به دل راه ندهم.
پروردگارا! به تو پناه مى‌برم در هنگامه پيكار از بزدلى و ترس در موارد ترسناك و نشاندادن سستى و ضعف در هنگام يورش ومصاف با قهرمانان و از گناهانى كه گرداگرد اعمالم را فرا گيرد و مرا وادارد كه از روى ترديد يا ترس از جهاد، دست بردارم و از اين كه بدون داشتن يقين، گام بردارم؛ پس تلاشم با زيان و تباهى همراه گردد و كردارم پذيرفته نشود و ناكام گردم.
١. استحباب نيايش قبل از نبرد با تمسّك به سيره اميرمؤمنان (ع): قبل از شروع نبرد با دشمن، مستحب است رزمندگان به درگاه خداوند راز ونياز كنند، به او پناه‌