جهاد در آيينه روايت(ج2) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٥٤١
جنگ:
بركات ١ غنايم جنگى:
بركت ١ ٥٥٦- ٣٥٩- وَ عَنْهُ (ع) أَنَّهُ قَالَ: عَلَيْكُمْ بِالْجِهَادِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ مَعَ كُلِّ إِمَامٍ عَدْلٍ فَإِنَّ الْجِهَادَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ بَابٌ مِنْ أَبْوَابِ الْجَنَّةِ.
(بحارالانوار، ٩٧/ ٥٠، ح ٢٤)
و (نيز) اميرمؤمنان (ع) فرمود: بر شما باد جهاد در راه خدا همراه با هر امام عادلى. به درستى كه جهاد در راه خدا درى از درهاى بهشت است.
١. مشروعيت جهاد تنها در ركاب امام عادل: جهاد در راه خدا، تنها با همراهى با امام عادل و اجازه وى جايز است بر اساس اين روايت، امر به جهاد تنها در صورتى جايز است كه امام عادل حضور داشتهباشد.
٢. فضيلت جهاد در راه خدا: آنان كه در راه خدا جهاد مىكنند، جهان آخرت خود را تضمين كردهاند ... زيرا خداوند به آنها وعده بهشت داده است.
فَإِنَّ الْجِهَادَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ بَابٌ مِنْ أَبْوَابِ الْجَنَّةِ جهاد:
مشروعيت ١؛ اذن ١؛ فضيلت ٢ ٥٥٧- ٣٦٠- وَ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ (ص) قَالَ: أَجْوَدُ النَّاسِ مَنْ جَادَ بِنَفْسِهِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ، وَ أَبْخَلُ النَّاسِ مَنْ بَخِلَ بِالسَّلَامِ.
(بحارالانوار ٩٧/ ٥٠، ح ٢٦)
و على (ع) نقل كرد كه رسول خدا (ص) فرمود: سخاوتمندترين مردم كسى است كه با جان خود در راه خدا بخشش كند و بخيلترين مردم كسى است كه در سلام كردن بخل بورزد.