الهادى الولى العالم الصادق الوعد.
(منم كفايت كننده، هدايت گر، سرپرست، عالم و وفاكننده به وعده) ١ مَا كَانَ عَلِيٌّ فِي قِتَالٍ قَطُّ إِلَّا نَادَى يَا كهيعص‌ ١. تفسير نمونه ١٤/ ٢٦، بحار ٨٩/ ٣٧٣.
امام على (ع):
سيره ١ ياد خدا:
در جنگ ١ ٥٣٩- ٣٤٢- وَ عَنْ قَيْسِ بْنِ الرَّبِيعِ، عَنْ عَبْدِ الْوَاحِدِ بْنِ حَسَّانَ، عَمَّنْ حَدَّثَهُ، عَنْ عَلِيٍّ أَنَّهُ سَمِعَهُ يَقُولُ يَوْمَ صِفِّينَ: اللَّهُمَّ إِلَيْكَ رُفِعَتِ الْأَبْصَارُ وَ بُسِطَتِ الْأَيْدِي وَ دُعِيَتِ الْأَلْسُنُ، وَ أَفْضَتِ الْقُلُوبُ، وَ إِلَيْكَ نُقِلَتِ الْأَقْدَامُ أَنْتَ الْحَاكِمُ فِي الْأَعْمَالِ فَاحْكُمْ بَيْنَنَا وَ بَيْنَهُمْ بِالْحَقِّ وَ أَنْتَ خَيْرُ الْفاتِحِينَ، اللَّهُمَّ إِنَّا نَشْكُو إِلَيْكَ غَيْبَةَ نَبِيِّنَا وَ قِلَّةَ عَدَدِنَا وَ كَثْرَةَ عَدُوِّنَا وَ تَشَتُّتَ أَهْوَائِنَا وَ شِدَّةَ الزَّمَانِ وَ ظُهُورَ الْفِتَنِ، أَعِنَّا عَلَيْهِ بِفَتْحٍ تُعَجِّلُهُ وَ نَصْرٍ تُعِزُّ بِهِ سُلْطَانَ الْحَقِّ وَ تُظْهِرُهُ. (بحارالانوار ٩٧/ ٣٦ ح ٣٣)
- قيس بن ربيع از عبدالواحد بن حسان و او از كسى كه براى او نقل كرده درباره على (ع) شنيده است كه آن حضرت در جنگ صفين (اين‌گونه دعا مى‌كرد و) مى‌گفت: خداوندا ديدگان به سوى تو توجه كنند و دست‌ها به جانب تو گشوده گردند و زبان‌ها به خواندن تو مشغول باشند و قلب‌ها به جانب تو باشند و قدم‌ها (ى مجاهدان) به سوى تو آيند. تو حاكم و ناظر اعمال هستى، پس بين ما و آن‌ها به حق حكم كن كه تو بهترين راهگشايان هستى. خدايا ما نسبت به فقدان پيامبرمان و كمى افرادمان و زيادى دشمنانمان و پراكندگى آرزوهايمان و وجود مشكلات و فشار زمانه و ظهور فتنه‌ها به تو شكوه مى‌كنيم. (پس) ما را به سبب غلبه بر دشمن كه در آن تعجيل كنى و به سبب پيروزى كه با آن به ما عزت بخشى و حكومت حقى كه آن را ظاهر سازى، ياريمان ده.