رَسُولَ اللَّهِ (ص) فَقَالَ: لِلْوَرَثَةِ نِصْفُ الْعَقْلِ بِصَلَاتِهِمْ ثُمَّ قَالَ:
إِنِّي بَرِي‌ءٌ مِنْ كُلِّ مُسْلِمٍ نَزَلَ مَعَ مُشْرِكٍ فِي دَارِ الْحَرْبِ.
(بحارالانوار ٩٧/ ٣٤، ح ٢١)
على (ع) فرمود: پيامبر خدا (ص) سپاهى را به جانب قبيله «خثعم» فرستاد. هنگامى كه سپاه اسلام آن‌ها را محاصره كردند، به سجده افتادند تا كشته نشوند (اما با اين حال) بعضى از آنها (به وسيله مسلمانان) كشته شدند. (وقتى) اين خبر به رسول خدا (ص) رسيد، فرمود: بابت كشته‌شدگان نصف ديه كامل را به ورثه آن‌ها بپردازيد و اين به سبب آن نمازشان است (كه به سجده رفتند). سپس فرمود:
من از هرمسلمانى كه‌در دار الحرب همنشين مشركان باشد، بى‌زارم.
١. پرداخت ديه برابر كشته شدگان خطايى: هنگامى كه خبر كشته شدن گروهى از مسلمانان به دست سپاه اسلام كه بطور غير عمدى رخ داده بود- رسيد- پيامبر (ص)، فرمود: نصف ديه‌كامل را به بازماندگان آن‌ها بپردازيد. فَقَالَ: لِلْوَرَثَةِ نِصْفُ الْعَقْلِ‌ ٢. نماز، شاخص و نشانه‌مهم مسلمان بودن: مسلمانان ساكن در دارالحرب براى معرفى خود به سپاه اسلام سجده رفتند تا به آنها اعلام كنند كه اهل نمازند و اين دليل بر اسلام آنهاست. بنابراين نماز يكى از مرزهاى بين كفر و توحيد است.
اسْتَعْصَمُوا بِالسُّجُودِ ٣. مطلوب نبودن سكونت مسلمانان در دارالحرب: رسول خدا (ص) با توجه به اين حادثه فرمود: «من از مسلمانى كه در دارالحرب باشد، بيزارم»؛ سكونت آن‌ها در سرزمين دشمن باعث شد، سپاه اسلام دچار خطا شده و به تصور اينكه آن‌ها از نيروى دشمن‌اند، آن‌ها را به قتل برسانند. امروز اين مسأله را بايد طبق شرايط روز و حكومت بررسى كرد.
إِنِّي بَرِي‌ءٌ مِنْ كُلِّ مُسْلِمٍ نَزَلَ مَعَ مُشْرِكٍ فِي دَارِ الْحَرْبِ‌ دارالحرب:
ممنوعيت سكونت در ٣