جبهه ندارى، حق كشتن او را ندارى، زيرا حكم امام (ع) را در آن (موضوع) نمى‌دانى و فرمود: اسير وقتى كه اسلام بياورد خونش محفوظ است و او به اسلام بازگشت كرده است.
١. حفظ جان اسيرى كه مسلمان شده: اسير جنگى كه به دست مسلمانان، اسلام را بر گزيده و مسلمان شده است، خونش محفوظ و كشته نمى‌شود. و سربازى حق كشتن او را ندارد.
الْأَسِيرُ إِذَا أَسْلَمَ فَقَدْ حُقِنَ دَمُهُ‌ ٢. نهى از كشتن اسيرى كه توان حركت ندارد: تا زمانى كه حكم امام عادل مشخص نشده نمى‌توان اسيرى را كه توان راه رفتن ندارد و وسيله‌اى هم براى انتقال به پشت جبهه موجود نيست، كشت.
إِنْ أَخَذْتَ الْأَسِيرَ فَعَجَزَ عَنِ الْمَشْيِ ... وَ لَا تَقْتُلْهُ ...
٣. هدف از جهاد، اصلاح جامعه: هدف از جهاد در اسلام، كشتار انسان‌ها نيست. هدف اصلاح جامعه انسانى است. و به بهانه‌هاى گوناگون در پى دستيابى به اين هدف والا مى‌باشد. به همين دليل اگر اسير دشمن به اسلام گرويد، خون و جانش حفظ مى‌شود و به مانند آحاد مسلمانان با او رفتار مى‌گردد.
الْأَسِيرُ إِذَا أَسْلَمَ فَقَدْ حُقِنَ دَمُهُ وَ صَارَ فَيْئاً ٤. حفظ ارزش‌هاى انسانى در جنگ: هيچ مكتبى به اندازه اسلام بر حفظ و رعايت ارزش‌هاى انسانى در جنگ با دشمنان خود، تأكيد نمى‌ورزد. تا آنجا كه مى‌گويد: اسيرى از دشمن كه توان راه رفتن ندارد و امكان انتقال او به پشت جبهه مقدور نيست، كسى حق ندارد او را بكشد و به او تير خلاص بزند.
إِنْ أَخَذْتَ الْأَسِيرَ فَعَجَزَ عَنِ الْمَشْيِ ... لَا تَقْتُلْهُ‌ اسيران:
مصونيت مسلمان ١؛ ممنوعيت قتل ٢ قوانين و مقررات جنگ:
رعايت ٢ و ٤ جنگ:
حفظ ارزش‌هاى انسانى در ٤ جهاد:
اهداف ٣