بر امام عادل اطلاق دارد.
فَإِنَّمَا يُجَاهِدُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ رَجُلَانِ إِمَامٌ هُدًى أَوْ مُطِيعٌ لَهُ مُقْتَدٍ بِهُدَاهُ‌ جهاد:
جهاد در آيينه روايت(ج‌٢) ٥٠٥ كتاب هفتم: بحارالانوار وجوب ١؛ اذن ٢؛ شرايط ٢ جهاد مالى:
وجوب ١ ٥٢١- ٣٢٤- عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ، عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ (ع) فِي قَوْلِهِ تَعَالَى:
«وَلاتَقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ إِنَّ اللَّهَ كانَ بِكُمْ رَحِيماً» قَالَ: كَانَ الْمُسْلِمُونَ يَدْخُلُونَ عَلَى عَدُوِّهِمْ فِي الْمَغَارَاتِ. فَيَتَمَكَّنُ مِنْهُمْ عَدُوُّهُمْ فَيَقْتُلُهُمْ كَيْفَ شَاءَ فَنَهَاهُمُ اللَّهُ أَنْ يَدْخُلُوا عَلَيْهِمْ فِي الْمَغَارَاتِ.
(بحار ٩٧/ ٢٦، ح ٢٨)
امام صادق (ع) درباره اين آيه شريفه «و لا تقتلوا انفسكم ان الله كان بكم رحيما» (نساء، آيه ٢٩). فرمود: مسلمانان هنگام جنگ با دشمنان خود، به غارها و پناهگاه‌هاى آنها داخل مى‌شدند و دشمن نيز هرگونه كه مى‌خواست، آنها را به قتل مى‌رساند. از اين‌رو خداوند آنها را از داخل شدن به پناهگاه‌هاى دشمن نهى كرد.
١. داخل نشدن به پناهگاههاى دشمن در هنگام نبرد (قبل از پاكسازى كامل): نظاميان براى جلوگيرى از كشته شدن نبايد در هنگام جنگ با دشمنان، به غارها، سنگرها، و پناهگاههاى آنان داخل شوند (چون ممكن است در آنها دامهايى را براى رزمندگان اسلام پيش بينى كرده باشند)
وَ لا تَقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ ... كَانَ الْمُسْلِمُونَ يَدْخُلُونَ عَلَى عَدُوِّهِمْ فِي الْمَغَارَاتِ‌ دشمنان:
ممنوعيت ورود به پناهگاه ١ ٥٢٢- ٣٢٥- النَّوْفَلِيُّ، عَنِ السَّكُونِيِّ، عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ آبَائِهِ (ع) قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (ص): إِذَا حَرَنَتْ عَلَى أَحَدِكُمْ دَابَّةٌ يَعْنِي إِذَا