(مستدرك الوسائل، ١١/ ١٢٨، ح ١٢٦٢٠)
امير مؤمنان (ع) فرمود: دعا را در پنج جايگاه غنيمت شماريد ... تا آن كه فرمود: و هنگام برخورد دو صف لشكر متخاصم با يكديگر.
١. فضيلت دعا قبل از شروع‌عمليات: يكى از زمانهاى فضيلت دعا هنگامى است كه دو سپاه در برابر هم موضع گرفته، و آماده نبرد شده‌اند. دعا در اين هنگام، علاوه بر تقويت روحيه‌رزمندگان و توجه بيشتر آنان به مبدأ هستى و موثر حقيقى جهان، در تعيين سرنوشت جنگ به نفع مسلمانان نيز نقش دارد.
اغْتَنِمُوا الدُّعَاءَ عِنْدَ خَمْسِ مَوَاطِنَ- إِلَى أَنْ قَالَ- وَ عِنْدَ الْتِقَاءِ الصَّفَّيْنِ‌ آغاز جنگ:
دعا قبل از ١ تقويت روحيه:
عوامل ١ دعا:
آثار قبل از جنگ ١ ٤٩٥- ٢٩٨- وَ عَنِ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ (ع) أَنَّهُ قَالَ: «فَكَاكُ الْأَسِيرِ الْمُسْلِمِ عَلَى أَهْلِ الْأَرْضِ الَّتِي قَاتَلَ عَلَيْهَا.
قَالَ: فَإِذَا آمَنَ أَحَدٌ مِنَ الْمُسْلِمِينَ أَحَداً مِنَ الْمُشْرِكِينَ، لَمْ يَجِبْ أَنْ تُخْفَرَ ذِمَّتُهُمْ، وَ تُعْرَضُ عَلَيْهِمْ شَرَائِطُ الْإِسْلَامِ، فَإِنْ قَبِلُوا أَنْ يُسْلِمُوا أَوْ يَكُونُوا ذِمَّةً، وَ إِلَّا رُدُّوا إِلَى مَأْمَنِهِمْ وَ قُوتِلُوا، وَ إِنْ قُتِلَ أَحَدٌ مِنْهُمْ دُونَ ذَلِكَ، فَعَلَى مَنْ قَتَلَهُ مَا قَالَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ:
(فَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ مُؤْمِنَةٍ وَ دِيَةٌ مُسَلَّمَةٌ إِلى‌ أَهْلِهِ) [نساء/ ٩٢].
(مستدرك الوسائل، ١١/ ١٢٨، ح ١٢٦٢٢)
و از امام حسين (ع) روايت شده كه فرمود: آزاد كردن رزمنده مسلمانى كه اسير شده بر عهده مردم سرزمينى است كه او در آنجا (با دشمنان اسلام) پيكار كرده است.