از آن محروم هستند. (البته اين حكم مربوط به زمان صدر اسلام با نظر امام و با شرايط خودش بوده است. و كلّاً حكم غنايم به دست ولى امر و دولت اسلامى و از احكام حكومتى است.)
إِنَّ هَذَا الْمَالَ لِمَنْ جَاهَدَ عَلَيْهِ‌ غنائم جنگى:
اختصاص به مجاهدان ١ مجاهدان:
سهم از غنائم ١ ٤٥٢- ٢٥٥- وَ عَنْهُ (ع) أَنَّهُ قَالَ: مَنْ مَاتَ فِي دَارِ الْحَرْبِ مِنَ الْمُسْلِمِينَ قَبْلَ أَنْ يُحْرِزَ الْغَنِيمَةَ فَلَا سَهْمَ لَهُ فِيهَا، وَ مَنْ مَاتَ بَعْدَ أَنْ أُحْرِزَتْ فَسَهْمُهُ مِيرَاثٌ لِوَرَثَتِهِ.
(مستدرك الوسائل ١١/ ٩٧، ح ١٢٥١١)
اميرمؤمنان (ع) فرمود: چنانچه كسى از مسلمانان پيش از جمع‌آورى غنايم، در دار الحرب بميرد، در آن، سهمى ندارد، و هركه پس از احراز شدن غنيمت (در دار الحرب) بميرد، پس سهم مى‌برد، و جزو ميراثى است كه به بازماندگانش مى‌رسد.» ١. سهم غنيمت مسلمانى كه قبل از جمع‌آورى غنايم در دارالحرب بميرد: اگر رزمنده مسلمانى در سرزمين كفار باشد، اما بعد از جنگ و قبل از جمع كردن غنايم بميرد در آن غنايم سهمى ندارد و اگر پس از جمع آورى و قبل از تقسيم بميرد سهمى به او اختصاص مى‌يابد و به عنوان ارث به بازماندگانش مى‌رسد. اين حكم كه از احكام حكومتى است خاص شرايط صدر اسلام بوده است و امروز غنايم زير نظر ولى امر مسلمين در مصالح كشور مصرف مى‌رسد.
مَنْ مَاتَ فِي دَارِ الْحَرْبِ مِنَ الْمُسْلِمِينَ قَبْلَ أَنْ يُحْرِزَ الْغَنِيمَةَ فَلَا سَهْمَ لَهُ فِيهَا، وَ مَنْ مَاتَ بَعْدَ أَنْ أُحْرِزَتْ فَسَهْمُهُ مِيرَاثٌ لِوَرَثَتِهِ‌ دارالحرب:
آثار مرگ در ١ غنائم جنگى:
شرايط برخوردارى از ١