تقوا:
آثار ١ جنگ:
سكوت در ٢ جهاد:
عوامل تشويق به ١، ٦ خداوند:
درخواست صبر و نصر از ٦ دشمنان:
چشم ندوختن به ٣ مجاهدان:
پاداش ٦ ياد خداوند:
اهميت ٥ ٤٤٧- ٢٥٠- الْجَعْفَرِيَّاتُ: أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا مُحَمَّدٌ، حَدَّثَنِي مُوسَى، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَلِيٍّ (ع) قَالَ: (إِذَا سُبِيَتْ دَابَّةُ الرَّجُلِ مِنَ الْمُسْلِمِينَ أَوْ شَيْ‌ءٌ مِنْ مَالِهِ، ثُمَّ ظَفِرَ بِهِ الْمُسْلِمُونَ بَعْدُ، فَهُوَ أَحَقُّ بِهِ مَا لَمْ يُبَعْ وَ يُقْسَمْ، فَإِنْ هُوَ أَدْرَكَهَا بَعْدَ مَا (انْبَاعَ وَ تَقَسَّمَ) فَهُوَ أَحَقُّ بِالَّثمَنِ).
(مستدرك الوسائل ١١/ ٨٨، ح ١٢٤٨٦)
امام على (ع) فرمود: هرگاه اسب مردى از مسلمانان يا مقدارى از مال او به دست كفار افتاد، و سپس مسلمان‌ها بر آن دست يافتند، صاحب آن اسب و مال به آن، سزاوارتر است؛ البته تا آن‌گاه كه به فروش نرسيده و تقسيم نگرديده باشد. ولى چنانچه پس از فروخته شدن و تقسيم، آن را دريافت، صاحب مال، به دريافت بهاى آن سزاوارتر است.» ١. قرار نگرفتن اموال مسلمانان جزء غنائم: هر گاه مركب يا مالى از فرد مسلمانى توسط كفار به غارت گرفته شود و پس از آن مسلمانان بر آن مال دست يابند،