٢. تشويق به جهاد: افراد علاقه‌مندى كه داوطلب حضور در جبهه جنگ بودند، مورد تشويق پيامبر خدا (ص) قرار مى‌گرفتند.
قَالَ (ص): فَجَاهِدْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ‌ ٣. تشويق به جهاد، با بيان فضايل شهادت: پيامبر (ص) براى تشويق به جهاد، گوشه‌اى از فضايل شهادت را بيان مى‌دارد و با اشاره به آيه شريفه «ولا تحسبنّ الذين قتلوا فى سبيل اللّه امواتاً بل احياء عند ربهم يرزقون» (آل عمران/ ١٦٩) به جاودانگى شهيد و زنده بودن او و ارتزاق در نزد خداوند اشاره مى‌نمايد.
فَإِنَّكَ إنْ تُقْتَلْ كُنْتَ حَيّاً عِنْدَ اللَّهِ تُرْزَقُ‌ ٤. پاداش والاى رزمنده در صورت مرگ طبيعى: اگر رزمنده در ميدان نبرد به شهادت نرسد و به مرگ طبيعى و يا حوادث ديگر از دنيا برود، اجر و پاداشِ او با خدا خواهد بود. پيامبر اكرم (ص) با اشاره به آيه مهاجرت رزمندگان را مهاجر الى الله مى‌داند:
«ومن يخرج من بيته مهاجراً الى اللّه ورسوله ثم يدركه الموت فقد وقع اجره على اللّه» (نساء/ ١٠٠) و هر كه از خانه‌اش به منظور مهاجرت به سوى خدا و رسول او خارج شود و آن گاه مرگ او را دريابد، قطعاً پاداش او بر عهده‌ى خداست.
وَ إِنْ مِتَّ فَقَدْ وَقَعَ أَجْرُكَ عَلَى اللَّهِ‌ ٥. بخشايش گناهان رزمنده به هنگام بازگشت از جبهه: انسان مجاهد بعد از به پايان رسيدن جنگ و جهاد و بازگشتن به خانه خود مورد لطف و بخشايش خدا قرار گرفته و گناهانش بخشوده شده است، به مانند كودكى‌اش كه گناهى نداشت.
وَ إِنْ رَجَعْتَ خَرَجْتَ مِنَ الذُّنُوبِ كَمَا وُلِدْتَ‌ ٦. اجازه والدين، شرط حضور فرزند در جهاد ابتدايى: كسى كه پدر و مادر پيرى دارد كه جز او سرپرست و مأنوسى ندارند، در صورت كفايى بودن جهاد و اجازه فرمانده، بهتر آن است كه مونس و سرپرست والدين باقى بماند.
فَوَ الَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَأُنْسُهُمَا بِكَ يَوْماً وَ لَيْلَةً خَيْرٌ مِنْ جِهَادِ سَنَةٍ تذكر: با توجه‌به‌روايات ديگر، در صورتى سرپرستى والدين ارجحيّت مى‌يابد كه جهاد واجب عينى نباشد، به همين دليل نويسندگان كتاب وسائل الشيعه و مستدرك الوسائل، عنوان باب را واجب كفايى قرار داده‌اند.