١٣؛ جابجايى ى خط شكن ١٤ ٤٣٧- ٢٤٠- الْعَيَّاشِيُّ: عَنِ الْحُسَيْنِ بْنِ صَالِحٍ قَالَ: سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ (ع) يَقُولُ: (كَانَ عَلِيٌّ (ص) يَقُولُ: مَنْ فَرَّ مِنْ رَجُلَيْنِ فِي الْقِتَالِ مِنَ الزَّحْفِ، فَقَدْ فَرَّ مِنَ الزَّحْفِ وَ مَنْ فَرَّ مِنْ ثَلَاثَةِ رِجَالٍ فِي الْقِتَالِ مِنَ الزَّحْفِ فَلَمْ يَفِرَّ).
(مستدرك الوسائل ١١/ ٦٩، ح ١٢٤٤٩)
امام صادق (ع) از امام على (ع) نقل كرد كه مى‌فرمود: آن‌كه در ميدان جنگ از مقابل دو تن از سپاه دشمن بگريزد، فرارى جنگى به حساب مى‌آيد و هركه از درگير شدن با سه تن بگريزد، فرارى محسوب نمى‌شود.» ٤٣٨- ٢٤١- دَعَائِمُ الْإِسْلَامِ: عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ (ع)، أَنَّهُ قَالَ: (مَنْ فَرَّ مِنِ اثْنَيْنِ فَقَدْ فَرَّ، وَ مَنْ فَرَّ مِنْ ثَلَاثَةٍ لَمْ يَكُنْ فَارّاً، لِأَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ افْتَرَضَ عَلَى الْمُسْلِمِينَ أَنْ يُقَاتِلُوا مِثْلَيْ أَعْدَادِهِمْ مِنَ الْمُشْرِكِينَ).
(مستدرك الوسائل ١١/ ٦٩، ح ١٢٤٤٨)
امام صادق (ع) فرمود: (در ميدان جنگ) هركه از مبارزه با دو نيروى دشمن بگريزد، فرارى محسوب مى‌شود ولى چنانچه از برابر سه نفر بگريزد، فرارى نيست؛ چون خداوند بر مسلمان‌ها واجب كرده است كه هرگاه مشركان، دو برابر آنان باشند بايد با آن‌ها بجنگند.» ١. ملاك‌هاى فرار از نبرد: در اين روايت معيار فرار از نبرد در شرايط آن زمان چنين بيان شده است: چنانچه نيروهاى دشمن سه برابر نيروهاى خودى باشند، و مسلمان از مقابل آنان فرار كند و ميدان نبرد را خالى نمايد، فرار از زحف شناخته نمى‌شود، اما