مانند زنان دوره جاهليت خود را آرايش نكنيد» (احزاب/ ٣٠) نشان دادن او، خود را به نامحرم، بزرگ‌تر از خروجش بود كه به همراه طلحه و زبير به عنوان سفر حج به راه افتادند. قسم به خدا كه آنان قصد حج و عمره نداشتند بلكه مى‌خواستند از مكه به بصره بروند و آتش جنگى را شعله‌ور ساختند، كه در آن طلحه و زبير و ٢٥ هزار تن از مسلمانان كشته شدند. و شما آگاهيد كه خداى عزوجل فرموده است «: و هركسى شخص مؤمن را به عمد و قصد بكشد، جزايش جهنم است و براى هميشه در آن‌جا خواهد بود» (نساء:
٩٣) تا آخر آيه.
هنگامى كه خدا، ما را بر آنان پيروز گردانيد آنچه را من به شما گفتم به اين علت بود كه: (بعد از شكست) براى‌شان نه اتاق جنگى (يا سرزمينى) بود كه در آن گرد آيند و نه رهبرى داشتند كه زخمى‌هاى ايشان را درمان و به ميدان جنگ برگردانند كه بار ديگر بجنگند، اما اين كه اسب و اسلحه آنان را بر شما روا داشتم، ولى به اسارت گرفتن همسران و فرزندان‌شان را بر شما حرام كردم، كدام‌يك از شما حاضر است كه عايشه همسر پيغمبر (ص) را در سهم خودش بگيرد؟
همگى گفتند: قسم به خدا در پاسخى كه دادى راست گفتى، تو درست رفتار كردى و ما اشتباه كرده بوديم و كار تو با دليل و برهان بوده است.
آن‌گاه فرمود: اما اين كه در جنگ صفين گفته‌ام آنان را در هر حال- چه از جنگ دست كشيده و در حال فرار باشند و چه در حال خواب و بيدارى- بكشيد و زخمى‌ها را تمام‌كش كنيد، حتى كسى كه اسلحه‌اش را بر زمين نهاده بكشيد، و هركه را در خانه خود بر روى خويشتن بسته، بكشيد، و براى شما به غنيمت گرفتن مركب‌ها