١. نحوه مقابله با بغات (شورشگران): همچنان كه در روايات ديگر آمده، بغات و شورشگران دو دسته‌اند: گروهى سازمان يافته‌اند و گروهى بدون تشكيلات‌اند. اگر گروه نخست (مانند ياران معاويه در جنگ صفين) در داخل جامعه اسلام جهاد در آيينه روايت(ج‌٢) ٣٥٣ كتاب ششم: مستدرك الوسائل‌ ى شورش كردند، همچون مشركان با هر اسلحه‌اى كشته خواهند شد و از مسلمانان براى درهم كوبيدن آنان در صورت نياز درخواست كمك مى‌شود.
يُقَاتَلُ أَهْلُ الْبَغْيِ وَ يُقْتَلُونَ بِكُلِّ مَا يُقْتَلُ بِهِ الْمُشْرِكُونَ، وَ يُسْتَعَانُ (بِكُلِّ مَا) أَمْكَنَ أَنْ يُسْتَعَانَ بِهِ عَلَيْهِمْ مِنْ أَهْلِ الْقِبْلَةِ ٢. حكم اسيران گروههاى متجاوز داخلى (ذوفئه): اگر رزمندگان قدرت يافتند، مى‌توانند از نيروهاى‌متجاوز و باغيان ذوفئه (داراى تشكيلات و فرماندهى) اسير بگيرند؛ همچنان كه از مشركان اسير مى‌گيرند.
وَ يُؤْسَرُونَ كَمَا يُؤْسَرُ الْمُشْرِكُونَ إِذَا قُدِرَ عَلَيْهِمْ‌ استمداد:
از مسلمانان ١ اسيرگيرى:
مجاز ٢ بغات:
قتل ١؛ اقسام ١؛ اسيرگيرى از ٢ كافران:
قتل ١؛ اسيرگيرى از ٢ ٤٠٧- ٢١٠- الْحُسَيْنُ بْنُ حَمْدَانَ الْحُضَيْنِيُّ فِي الْهِدَايَةِ: عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ، عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي حَمْزَةَ، عَنْ أَبِي بَصِيرٍ، عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ الصَّادِقِ (ع)- فِي حَدِيثٍ طَوِيلٍ، فِي قِصَّةِ أَهْلِ النَّهْرَوَانِ إِلَى أَنْ قَالَ: (قَالَ لَهُمْ عَلِيٌّ (ع): فَأَخْبِرُونِي مَا ذَا أَنْكَرْتُمْ عَلَيَّ؟ قَالُوا:
أَنْكَرْنَا أَشْيَاءَ يَحِلُّ لَنَا قَتْلُكَ بِوَاحِدَةٍ مِنْهَا- إِلَى أَنْ قَالُوا- وَ أَمَّا ثَانِيهَا: أَنَّكَ حَكَمْتَ يَوْمَ الْجَمَلِ فِيهِمْ بِحُكْمٍ خَالَفْتَهُ بِصِفِّينَ، قُلْتَ لَنَا يَوْمَ الْجَمَلِ: لَا تَقْتُلُوهُمْ مُوَلِّينَ وَ لَا مُدْبِرِينَ وَ لَا نِيَاماً وَ لَا