بِكُلِّ مَا أَمْكَنَ قَتْلُهُمْ بِهِ، مِنْ حَدِيدٍ أَوْ حِجَارَةٍ أَوْ مَاءٍ أَوْ نَارٍ أَوْ غَيْرِ ذَلِكَ، فَذَكَرَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ (ص) نَصَبَ الْمَنْجَنِيقَ عَلَى أَهْلِ الطَّائِفِ، وَ قَالَ (ع): إِنْ كَانَ مَعَهُمْ فِي الْحِصْنِ قَوْمٌ مِنَ الْمُسْلِمِينَ، فَأَوْقِفُوهُمْ مَعَهُمْ وَ لَا يَتَعَمَّدْهُمْ بِالرَّمْيِ، وَ ارْمُوا الْمُشْرِكِينَ وَ أَنْذِرُوا الْمُسْلِمِينَ- إِنْ كَانُوا أُقِيمُوا مُكْرَهِينَ- وَ نَكِّبُوا عَنْهُمْ مَا قَدَرْتُمْ، فَإِنْ أَصَبْتُمْ مِنْهُمْ أَحَداً فَفِيهِ الدِّيَةُ».
(مستدرك الوسائل ج ١١/ ص ٤٢/ ح ١٢٣٨٣)
در كتاب دعائم الاسلام از على (ع) چنين روايت شده است:
«مشركان محارب را به هر وسيله‌اى كه ممكن است از آهن، سنگ، آب، آتش يا غير اين‌ها بكشيد.» پس يادآور شدند كه: «پيغمبر خدا (ص) بر اهل طائف، منجنيق، نصب كرد.» و نيز فرمود: «اگر گروهى از مسلمين در قلعه دشمن بودند، آنان را (از بودن) با كفار بازداريد و آن‌گونه نشانه بگيريد كه به آن‌ها اصابت نكند و فقط به مشركان تيراندازى كنيد و مسلمانان را برحذر داريد. اگر آنان از روى بى‌ميلى در آن‌جا مانده‌اند، هر اندازه برايتان ميسر است كارى كنيد كه تير به آنان نخورد، ولى چنانچه يكى از مسلمان‌ها بر اثر اصابت تير، جان داد بايد ديه‌اش پرداخت شود.» ١. حمله به مشركان جنگ طلب با هر وسيله ممكن: اگر مسلمانان با مشركان محارب و جنگ طلب وارد نبرد شدند، مسلمانان مى‌توانند با هر وسيله‌اى آنان را از پاى در آورند، از قبيل: آهن، سنگ، آب، آتش و سلاح سنگين چون: منجنيق (در آن زمان)
يُقْتَلُ الْمُشْرِكُونَ بِكُلِّ مَا أَمْكَنَ قَتْلُهُمْ بِهِ، مِنْ حَدِيدٍ أَوْ حِجَارَةٍ أَوْ مَاءٍ أَوْ نَارٍ أَوْ غَيْرِ ذَلِكَ، فَذَكَرَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ (ص) نَصَبَ الْمَنْجَنِيقَ عَلَى أَهْلِ الطَّائِفِ‌