آرى، قسم به خدا، خطاكار است، مگر آن كه خداوند به وى چنين ماموريتى بدهد و او را شايسته آن مقام گرداند.» ١. مشروعيت جنگ و جهاد با اجازه امام عادل: هيچ جهاد و جنگى مشروع نيست مگر آنكه امام عادل (ع) اجازه آن جنگ را صادر نمايد. البته اين از شرايط جهاد ابتدايى است.
قال: يَا كُمَيْلُ لَا غَزْوَ إِلَّا مَعَ إِمَامٍ عَادِلٍ‌ ٢. تقسيم غنايم بااجازه‌امام عادل (ع): هر جابجايى در مورد تقسيم غنايم ميان افراد، و مصرف آن بايد با اجازه امام با فضيلت باشد.
وَ لَا نَفْلَ إِلَّا مَعَ إِمَامٍ فَاضِلٍ‌ جهاد ابتدايى:
اذن امام در ١؛ شرايط ١ غنائم جنگى:
تقسيم ٢؛ اذن امام در تقسيم ٢ ٣٨٥- ١٨٨- دَعَائِمُ الْإِسْلَامِ: عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ آبَائِهِ، عَنْ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ (ع): «أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ (ص)، كَانَ إِذَا بَعَثَ جَيْشاً أَوْ سَرِيَّةً، أَوْصَى صَاحِبَهَا بِتَقْوَى اللَّهِ فِي خَاصَّةِ نَفْسِهِ، وَ مَنْ مَعَهُ مِنَ الْمُسْلِمِينَ خَيْراً، وَ قَالَ: اغْزُوا بِسْمِ اللَّهِ وَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ- إِلَى أَنْ قَالَ- وَ لَا تَقْتُلُوا وَلِيداً، وَ لَا شَيْخاً كَبِيراً، وَ لَا امْرَأَةً- يَعْنِي إِنْ لَمْ يُقَاتِلُوكُمْ- وَ لَا تُمَثِّلُوا، وَ لَا تَغُلُّوا، وَ لَا تَغْدِرُوا».
(مستدرك الوسائل ١١/ ص ٣٩/ ح ١٢٣٧٩)
از امام صادق (ع) از قول پدرش، او نيز از پدرش، از امير مؤمنان روايت شده كه فرمود: «پيغمبر خدا (ص) هرگاه لشكر يا گروهى را به منطقه‌اى اعزام مى‌كرد به آنان اندرز مى‌داد. به فرمانده آن‌ها سفارش مى‌كرد كه از (محرمات) الهى، پروا كند، و كسانى را كه با وى بودند به نيك‌رفتارى فرا مى‌خواند و مى‌فرمود: بجنگيد به نام خدا و در راه خدا. تا آن كه فرمود: و كودكان و پيران و زنان را