جهاد در آيينه روايت(ج2) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٣٠٣
شهيد اوّل در كتاب مجموعه شهيد از پيغمبر اكرم (ص) چنين روايت كرده است: «هركسى محافظت از مرزهاى كشور اسلامى را بر عهده گيرد، هيچ كار نيكى را وا ننهاده، و از بدىها جاى فرارى را رها نساخته است.» ١. گستردگى پاداش مرزبانى: پيامبر اكرم (ص) مىفرمايد هركس از مرزهاى كشور اسلامى محافظت كند هيچ كار خيرى را ترك نكرده و از بدىها جاى فرارى را رها نساخته است. يعنى به همه خوبيها روى آورده و از همه بديها دور شده است.
مَنْ لَزِمَ الرِّبَاطَ، لَمْ يَتْرُكْ مِنَ الْخَيْرِ مَطْلَباً ...
مرزبانى:
پاداش ١ ٣٧٨- ١٨١- الْجَعْفَرِيَّاتُ: أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا مُحَمَّدٌ، حَدَّثَنِي مُوسَى قَالَ:
حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَلِيٍّ (ع)، أَنَّهُ قَالَ: (الْجَبَانُ لَا يَحِلُّ لَهُ أَنْ يَغْزُوَ، لِأَنَّ الْجَبَانَ يَنْهَزِمُ سَرِيعاً، وَ لَكِنْ يَنْظُرُ مَا كَانَ يُرِيدُ أَنْ يَغْزُوَ بِهِ فَلْيُجَهِّزْ بِهِ غَيْرَهُ، فَإِنَّ لَهُ مِثْلَ أَجْرِهِ فِي كُلِّ شَيْءٍ، وَ لَا يَنْقُصُ مِنْ أَجْرِهِ شَيْئاً). (مستدرك الوسائل ١١/ ٢٨، ح ١٢٣٥١)
على (ع) فرمود: «روا نيست آدم ترسو به ميدان جنگ برود؛ زيرا زود [فرار و] عقبنشينى مىكند، اما مىتواند با هر آنچه قصد دارد هنگام جنگ خرج كند، شخص ديگرى را مجهز سازد تا به جهاد برود (و بر اين كار) برايش پاداش رزمنده، نوشته مىشود، بدون آن كه چيزى از پاداش آن كس كه مىرزمد كاسته شود.» ١. جواز كمك مالى افراد ترسو به جبهه، به جاى شركت در جهاد: انسانهايى كه ذاتاً ترسو بوده، روحيهاى ضعيف دارند و حضورشان در ميدان جنگ، موجب تضعيف