فَجِهَادَانِ فَرْضٌ ... مُجَاهَدَةُ الَّذِينَ يَلُونَكُمْ مِنَ الْكُفَّارِ ٢. جهاد با كفار غير همجوار: از دشمن غير همسايه و غير همجوار خطر كمترى احساس مى‌شود، از اين رو جنگ با آنها سنت است و تا ضرورتى پيش نيامده و از جانب آنان احساس خطرى نشود، واجب نمى‌شود.
وَ أَمَّا الْجِهَادُ الَّذِي هُوَ سُنَّةٌ ... فَإِنَّ مُجَاهَدَةَ الْعَدُوِّ ٣. ترك جهاد در راه خدا موجب نزول عذاب الهى: وقتى كه جهاد و دفاع از ارزشهاى اسلامى به مرحله وجوب رسيد و امت اسلامى آن را ترك گفت، گرفتار عذاب الهى مى‌شود.
وَ لَوْ تَرَكُوا الْجِهَادَ لَأَتَاهُمُ الْعَذَابُ‌ ترك جهاد:
كيفر ٣ جهاد:
با كافران همسايه ١؛ با كافران غير همسايه ٢ ٣٧٢- ١٧٥- الشَّيْخُ أَبُو الْفُتُوحِ الرَّازِيُّ فِي تَفْسِيرِهِ: عَنْ أَسْمَطَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْبَجَلِيِّ، عَنْ سَلْمَانَ الْفَارِسِيِّ، أَنَّهُ كَانَ فِي جَيْشٍ فَصَارُوا فِي ضِيقٍ وَ شِدَّةٍ، فَقَالَ سَلْمَانُ: أُحَدِّثُكُمْ حَدِيثاً عَنْ رَسُولِ اللَّهِ (ص)، سَمِعْتُهُ يَقُولُ: «مَنْ رَابَطَ يَوْماً وَ لَيْلَةً فِي سَبِيلِ اللَّهِ تَعَالَى، كَانَ كَمَنْ صَامَ شَهْراً وَ صَلَّى شَهْراً، لَا يُفْطِرُ وَ لَا يَنْفَتِلُ عَنْ صَلَاتِهِ إِلَّا لِحَاجَةٍ، وَ مَنْ مَاتَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ آجَرَهُ اللَّهُ حَتَّى يَحْكُمَ بَيْنَ أَهْلِ الْجَنَّةِ وَ النَّارِ». (مستدرك الوسائل ١١/ ٢٧، ح ١٢٣٤٥)
«اسمط» از «سلمان فارسى» روايت كرده كه: او در ميان لشكرى بود كه سخت در تنگنا و مشقت افتاده بودند. سلمان به ايشان گفت: از پيغمبر خدا (ص) شنيدم مى‌فرمود: «هركس يك شبانه‌روز در راه خدا، مرزبانى كند، همانند شخصى است كه يك ماه روزه گرفته و نماز خوانده، روزه را بازنگشاده و از نماز، روى نگردانده مگر براى رفع نياز و ضرورت و هركه هنگام جهاد راه خدا بميرد، پروردگار،