٤. پايين آوردن صدا و كم حرفى: رزمندگان در صحنه نبرد نبايد بلند سخن بگويند و در سخن گفتن زياده روى كنند.
اين كار به تمركز فكر و اراده و نيرو كمك مى‌كند.
وَ اخْفِضُوا الْأَصْوَاتَ، وَ أَقِلُّوا الْكَلَامَ‌ ٥. حفظ آمادگى رزمى براى مقابله با دشمنان: آمادگى روحى و جسمى كه با آموزش و تمرين حاصل مى‌شود، از صفات اصلى رزمندگان اسلام است. بدون آمادگى رزمى وارد ميدان نبرد شدن، نه تنها پيروزى نمى‌آورد بلكه‌ممكن است به‌شكست بينجامد.
امام على (ع) مى‌فرمايد: خود را براى جنگيدن، زدو خورد، دفاع، جنگ تن به تن و راندن دشمن آماده كنيد.
وَ وَطِّنُوا أَنْفُسَكُمْ عَلَى الْمُنَازَلَةِ وَ الُمجَاوَلَةِ وَ الْمُبَارَزَةِ ٦. ثبات قدم در جنگ: رزمندگان اسلام بايد در ميدان جنگ ثبات قدم داشته باشند و از خود پايدارى نشان دهند؛ چرا كه پايدارى قرين پيروزى است و خداوند ياور صابران است.
وَ اثْبُتُوا ... وَ اصْبِرُوا إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِينَ‌ ٧. ياد خدا از عوامل پيروزى: از عوامل اصلى پيروزى رزمندگان، فراوان ياد كردن خدا در جبهه جنگ است. ذكر و ياد خدا به‌دل‌ها آرامش و نيرومى‌دهد و اضطراب و دلهره و ترس را مى‌زدايد و روح انسان را به قدرتى مافوق قدرت‌ها متصل مى‌كند.
وَ اذْكُرُوا اللَّهَ كَثِيراً ٨. اختلاف، عامل سستى در جبهه: امام على (ع) با تمسك به آيه قرآن نيروها را از اختلاف و نزاع داخلى پرهيز مى‌دهد؛ چرا كه اختلاف و چند دستگى در بين رزمندگان، روحيه‌ها را سست و ضعيف كرده، عزت را از آنان مى‌ربايد و مقدمات شكست را به دست خودشان فراهم مى‌سازد.
وَ لا تَنازَعُوا فَتَفْشَلُوا وَ تَذْهَبَ رِيحُكُمْ‌ آمادگى نظامى:
حفظ ٥ اختلاف:
آثار ٨ استقامت:
آثار ٦ پيروزى:
عوامل ٦، ٧