٢. سهم پياده نظام از غنايم: در جنگ براى پياده نظام از غنايم يك سهم در نظر گرفته شده است.
وَ لِلرَّاجِلِ سَهْماً غنائم جنگى:
سهم سواره نظام از ١؛ سهم پياده نظام از ٢ ٣٢٧- ١٣٠- وَ بِإِسْنَادِهِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْحَسَنِ بْنِ فَضَّالٍ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ حَكِيمٍ، عَنْ جَمِيلِ بْنِ دَرَّاجٍ، عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ (ع) قَالَ: إِنَّمَا تُضْرَبُ السِّهَامُ عَلَى مَا حَوَى الْعَسْكَرُ. (وسائل الشيعه، ٥/ ١١٣، ح ٢٠٠٩٤)
«جميل‌بن دراج» روايت كرده است كه امام صادق (ع) فرمود:
هرآنچه از مقر لشكر دشمن به دست مى‌آيد سهميه‌بندى و بين رزمندگان تقسيم مى‌گردد.
١. ماهيت و مصداق غنيمت: هرآنچه در مقرّ و موقعيت و منطقه دشمن وجود دارد و متعلق به دشمن است كه به دست رزمندگان اسلام افتاده، غنيمت محسوب مى‌شود و تمام آنها محاسبه و طبق نظر امام و فرماندهى كل قوا تقسيم و به مصرف مى‌رسد.
إِنَّمَا تُضْرَبُ السِّهَامُ عَلَى مَا حَوَى الْعَسْكَرُ غنائم جنگى:
موارد ١ ٣٢٨- ١٣١- وَ بِإِسْنَادِهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ بْنِ يَحْيَى، عَنْ هَارُونَ بْنِ مُسْلِمٍ، عَنْ مَسْعَدَةَ بْنِ صَدَقَةَ، عَنْ جَعْفَرٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ آبَائِهِ أَنَّ عَلِيّاً (ع) قَالَ: إِذَا وُلِدَ الْمَوْلُودُ فِي أَرْضِ الْحَرْبِ قُسِمَ لَهُ مِمَّا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ.
(وسائل الشيعه، ١٥/ ١١٣، ح ٢٠٠٩٥؛ بحارالانوار، ٩٧/ ٥٥)
«مسعدةبن صدقه» روايت كرده است كه امام صادق (ع) از قول پدرش او نيز از پدرانش، از على (ع) فرمود: هرگاه نوزادى در سرزمينى كه در آن‌جا جنگ به پا است متولد شود، از غنايم آنها برايش سهمى در نظر گرفته مى‌شود.