فرمود: اهل عدل (يعنى گروه عادل) حق ندارند فراريان بغات را تعقيب كنند و اسيران و مجروحان‌شان را بكشند و اين در صورتى است كه از گروه باغى، نيرويى و تشكيلاتى باقى نمانده باشد كه مجددا به آن سازمان برگردند و دوباره نيروهاى خود را بازسازى و سازماندهى كنند. ولى در صورتى كه بغات سازمان گروهى داشته باشند كه افراد بازمانده و متفرقه به آن‌جا بروند، در اين صورت اسير آن‌ها به قتل مى‌رسد و فراريان آن‌ها تعقيب و مجروحان‌شان كشته مى‌شوند.
شورشگران داخلى و بغات از نظر تشكيلات و سازماندهى، دو دسته‌اند، ١.
گروهى كه داراى تشكيلات نظامى هستند و در صورتى كه در ميدان جنگ شكست بخورند، به پايگاه و تشكيلات خود مراجعه مى‌كنند و پس از بازسازى و تقويت قوا، دوباره به جنگ با نظام اسلامى مى‌آيند. ٢.
گروهى كه فاقد تشكيلات و سازماندهى بوده، پس از شكست در ميدان جنگ، نيروى آن‌ها متفرق و متلاشى و به كلى نابود مى‌شوند. نحوه برخورد با اسيران، مجروحان و بازماندگان اين دو گروه يكسان نيست و هر كدام قانون خاص خود را دارد اين حديث ناظر به اين دو گروه است، با اذعان به اينكه اين حكم، حكم نهايى در مورد بغات نيست و رفتار اميرمؤمنان (ع) با بغاتِ داراى تشكيلات، مانند بغاتِ فاقد تشكيلات بود.
١. وجوب تعقيب فراريان و شورشگران داخلى داراى تشكيلات: شورشگران داخلى و بغات كه عليه نظام اسلامى و امام عادل دست به شورش مى‌زنند، در صورتى كه پايگاهى داشته باشند كه پس از اتمام جنگ به آنجا برگردند. تعقيب فراريانشان واجب است.
وجب ان يتبع مدبرهم‌ ٢. وجوب سخت‌گيرى بر مجروحان شورشگران: واجب است بر مجروحان شورشگران داراى‌تشكيلات سخت‌گيرى شود تا دست از مخالفت بردارند و يا كشته شوند.
وجب ان ... وَ جَرِيحَهُمْ يُجَازُ عَلَيْهِ‌ ٣. اعدام شورشيان داراى تشكيلات، پس از اسارت: حكم اسيرانِ شورشگرى‌