مسلمانى به تنهايى حق ندارد با ارتش دشمن پيمان صلح امضاء كند، مگر اين كه ساير رزمندگان و مسلمانان نيز از تصميم او آگاه شوند. همچنين اين پيمان بايد براساس عدالت و برابرى باشد و خوارى و ذلتى به جامعه اسلامى تحميل نگردد.
لَا يُسَالِمُ مُؤْمِنٌ دُونَ مُؤْمِنٍ فِي قِتَالٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ إِلَّا عَلَى عَدْلٍ وَ سَوَاءٍ پناهندگان:
وظايف ٣؛ احترام به ٤ پناهندگى:
اذن امام در ٢؛ شرايط جواز ٢ پيمان:
شرايط با دشمن ٥ جهاد:
اعزام نوبتى براى ١ صلح:
شرايط ٥ نيروها:
نوبتى بودن اعزام ١ ٢٩٩- ١٠٢- وَ بِإِسْنَادِهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ بْنِ يَحْيَى، عَنْ سَلَمَةَ، عَنْ يَحْيَى بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، عَنْ حَبَّةَ الْعُرَنِيِّ قَالَ: قَالَ أَمِيرُالْمُؤْمِنِينَ (ع): مَنِ ائْتَمَنَ رَجُلًا عَلَى دَمِهِ ثُمَّ خَاسَ بِهِ فَأَنَا مِنَ الْقَاتِلِ بَرِي‌ءٌ وَ إِنْ كَانَ الْمَقْتُولُ فِي النَّارِ.
(وسائل الشيعه، ١٥/ ٦٨، ج ٢٠٠٠٢)
اميرمؤمنان (ع) فرمود: كسى كه به مردى اطمينان دهد كه به جانش آسيبى نخواهد رساند، سپس به گفته‌اش وفا نكند (و او را بكشد)، من از (آن) قاتل بيزارم هر چند كه مقتول (آدم درستى نباشد و) جايگاهش در آتش دوزخ باشد! ١. محكوم بودن قاتل پناهنده در اسلام: امام على (ع) براى نشان دادن اهميت امان و حرمت آن در اسلام مى‌فرمايد: اگر مسلمان طبق شرايط معين، به سرباز دشمن پناه داد و سپس به گفته خود وفا نكرد و او را كشت، من از او بيزار