٢. حرمت امان: امان در اسلام داراى حرمت و احترام است، و حتى براى «شبهه امان» كه در روايت آمده احترام قائل شده است. و اين حكايت دارد از احكام نورانى اسلام كه براى انسان‌ها و مسلمانان چه ارزشى قائل شده است.
پناهندگان:
حفظ جان ١ پناهندگى:
رعايت ٢ ٢٩٨- ١٠١- وَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى، عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى، عَنْ طَلْحَةَ بْنِ زَيْدٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِيهِ (ع) قَالَ: قَرَأْتُ فِي كِتَابٍ لِعَلِيٍّ (ع) أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ (ص) كَتَبَ كِتَاباً بَيْنَ الْمُهَاجِرِينَ وَ الْأَنْصَارِ وَ مَنْ لَحِقَ بِهِمْ مِنْ أَهْلِ يَثْرِبَ أَنَّ كُلَّ غَازِيَةٍ غَزَتْ بِمَا يُعَقِّبُ بَعْضُهَا بَعْضَهَا بِالْمَعْرُوفِ وَ الْقِسْطِ بَيْنَ الْمُسْلِمِينَ فَإِنَّهُ لَا تُجَازُ حُرْمَةٌ إِلَّا بِإِذْنِ أَهْلِهَا وَ إِنَّ الْجَارَ كَالنَّفْسِ غَيْرَ مُضَارٍّ وَ لَا آثِمٍ وَ حُرْمَةَ الْجَارِ عَلَى الْجَارِ كَحُرْمَةِ أُمِّهِ وَ أَبِيهِ لَا يُسَالِمُ مُؤْمِنٌ دُونَ مُؤْمِنٍ فِي قِتَالٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ إِلَّا عَلَى عَدْلٍ وَ سَوَاءٍ.
(وسائل الشيعه، ١٥/ ٦٨، ح ٢٠٠٠١)
«طلحة بن زيد» روايت كرده است از امام صادق (ع) كه از قول پدرش فرمود: در كتابى كه به على (ع) تعلق داشت خواندم كه رسول خدا (ص) در عهد نامه‌اى ميان مهاجرين و انصار و افرادى از اهل يثرب كه بديشان پيوندند نوشت: اعزام به جنگ بايد نوبتى باشد؛ چنانچه طايفه‌اى در نبردى شركت كردند و پس از پايان آن برگشتند، آن گاه كه جنگ ديگرى پيش آيد موظف نيست كه به آن جنگ هم برود؛ بلكه بايد طايفه ديگرى به ميدان، رهسپار گردد و تا نيكى و عدل و قسط ميان مسلمانان، حكمفرما باشد.
و جايز نيست كسى با دشمن، پيمان ببندد و به او مصونيت بدهد،