پرچم:
بهره‌گيرى از در جنگ ١، ٢ پرچمدار:
شرايط انتخاب ٤ جنگ بنى قريظه: ٣ فرمانده كل قوا (حضرت محمد (ص)):
بهره‌گيرى از پرچم ١؛ نشان پرچم ٣ ٢٦٥- ٦٨- وَ بِإِسْنَادِهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ بْنِ يَحْيَى، عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ وَهْبٍ، عَنْ جَعْفَرٍ، عَنْ أَبِيهِ أَنَّ عَلِيّاً ع سُئِلَ عَنِ الْإِجْعَالِ لِلْغَزْوِ فَقَالَ: لَا بَأْسَ بِأَنْ يَغْزُوَ الرَّجُلُ عَنِ الرَّجُلِ وَ يَأْخُذَ مِنْهُ الْجُعْلَ. (وسائل الشيعه، ١٥/ ١٤٦، ح ٢٠١٧٩)
امام صادق (ع)- به نقل از پدرش- فرمود: از حضرت على (ع) پرسيده شد، قرار داد براى رفتن به جنگ چگونه است؟
فرمود: اشكالى ندارد كه مردى از جانب مرد ديگر نبرد كند و از او چيزى دريافت نمايد.
١. جواز جايگزينى نيرو در جهاد: در اسلام هر كس كه واجد شرايط است، مكلّف است در جنگ شركت كند. در صورتى كه از شركت در نبرد معذور باشد، مى‌تواند فرد ديگرى را جايگزين خود معرفى نمايد.
و اين نشانگر تعميم جهاد است.
لَا بَأْسَ بِأَنْ يَغْزُوَ الرَّجُلُ عَنِ الرَّجُلِ‌ ٢. جواز اخذ اجرت و مزد براى جنگيدن: فردى كه به جاى ديگرى به جنگ مى‌رود، مى‌تواند در قبال اين كار خود از آن شخص مزد دريافت كند.
لَا بَأْسَ بِأَنْ يَغْزُوَ الرَّجُلُ عَنِ الرَّجُلِ وَ يَأْخُذَ مِنْهُ الْجُعْلَ‌ جنگ:
جواز اخذ اجرت براى ٢ نيروها:
شرايط جايگزينى ١