١. اهميت آموزش‌تخصّصى: پيامبر (ص) مسلمانان را تشويق به تمرين اسب سوارى و آموختن تيراندازى مى‌كند، چون در آن عصر كار آمدترين نيرو در ميدان نبرد، سواره نظام و تيرانداز ماهر بود، كه امروز تحت عنوان آموزش رانندگى [اعم‌از وسايل نقليه معمولى و جنگى‌] و آموزش‌هاى تخصصى و آشنايى با انواع سلاح‌هاى نبرد قابل تفسير و تطبيق است.
ارْكَبُوا وَ ارْمُوا ٢. بهشت، پاداش دست اندركاران نبرد: هر كسى كه به نوعى در جبهه جنگ با دشمنان، مشاركت داشته باشد، نزد خداوند پاداش مى‌گيرد. كسى كه سلاحى را تهيه يا ساخته (سازنده سلاح)، و كسى كه به خاطر خدا آن سلاح را به دست رزمنده رسانده (پشتيبانى و تدارك) و رزمنده‌اى كه با آن سلاح عليه دشمن فى سبيل اللَّه جنگيده است. (نيروى رزمى)
إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ لَيُدْخِلُ بِالسَّهْمِ الْوَاحِدِ الثَّلَاثَةَ الْجَنَّةَ عَامِلَ الْخَشَبَةِ وَ الْمُقَوِّيَ بِهِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ الرَّامِيَ بِهِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ‌ آموزش نظامى:
آثار ١ تيراندازى:
تمرين ١ جهاد:
پاداش دست اندركاران ٢ مجاهدان:
پاداش ٢ ٢٦٣- ٦٦- مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ بِإِسْنَادِهِ عَنِ الصَّفَّارِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ هَاشِمٍ، عَنِ النَّوْفَلِيِّ، عَنِ السَّكُونِيِّ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِيهِ (ع) قَالَ: أَوَّلُ مَنْ قَاتَلَ إِبْرَاهِيمُ (ع) حِينَ أَسَرَتِ الرُّومُ لُوطاً فَنَفَرَ إِبْرَاهِيمُ (ع) حَتَّى اسْتَنْقَذَهُ مِنْ أَيْدِيهِمْ إِلَى أَنْ قَالَ: وَ أَوَّلُ مَنِ اتَّخَذَ الرَّايَاتِ إِبْرَاهِيمُ (ع) عَلَيْهَا «لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ».
(وسائل الشيعه ١٥/ ١٤٤، ح ٢٠١٧٦)
«سكونى» روايت كرده از امام صادق (ع)- از قول پدرش- فرمود:
نخستين كسى كه جنگيد حضرت ابراهيم (ع) بود، در وقتى كه‌