٢٥٤- ٥٧- وَ عَنْهُ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عُثَمانَ بْنِ عِيسَى، عَنْ سَمَاعَةَ، عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ (ع) قَالَ لَقِيَ عَبَّادٌ الْبَصْرِيُّ عَلِيَّ بْنَ الْحُسَيْنِ (ع) فِي طَرِيقِ مَكَّةَ فَقَالَ لَهُ يَا عَلِيَّ بْنَ الْحُسَيْنِ تَرَكْتَ الْجِهَادَ وَ صُعُوبَتَهُ وَ أَقْبَلْتَ عَلَى الْحَجِّ وَ لِينِهِ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ: (إِنَّ اللَّهَ اشْتَرى‌ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنْفُسَهُمْ وَ أَمْوالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ) (توبه/ ١١١) الآْيَةَ فَقَالَ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ (ع): أَتِمَّ الآْيَةَ فَقَالَ التَّائِبُونَ الْعابِدُونَ الآْيَةَ فَقَالَ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ (ع): إِذَا رَأَيْنَا هَؤُلَاءِ الَّذِينَ هَذِهِ صِفَتُهُمْ فَالْجِهَادُ مَعَهُمْ أَفْضَلُ مِنَ الْحَجِّ.
(وسائل الشيعه، ١٥/ ٤٦، ح ١٩٩٥٦)
«سماعه» از امام صادق (ع) نقل كرده كه آن حضرت فرمود: عباد بصرى، امام على‌بن الحسين (ع) (امام سجاد) را در راه مكه ملاقات كرد [به طعنه‌] گفت: على‌بن الحسين! جهاد و سختى‌هايش را ترك كرده‌اى و به حج و راحتى آن روى آورده‌اى؛ خداوند مى‌فرمايد: «ان الله اشترى من المؤمنين انفسهم و اموالهم بان لهم الجنة يقاتلون فى سبيل الله» (توبه/ ١١١) امام (ع) فرمود: آيه را تا آخر بخوان و تمام كن. آن‌گاه عباد بصرى گفت: «التائبون العابدون» تا آخر آيه.
امام (ع) فرمود: هنگامى كه ببينم مبارزان چنين صفاتى دارند، در اين صورت جهاد همراه آنان از حج بافضيلت‌تر است.
١. پاسخ به برخى شبهات در ترك جهاد از ناحيه ائمه؛ برخى مى‌پرسيدند اگر جهاد يك‌ارزش است و پاداش آن بهشت، چرا برخى امامان آن را ترك كرده‌اند؟ ائمه با استفاده از آيات قرآن شرايط وجوب جهاد را بيان كرده مى‌فرمودند: «اگر نيروىِ جهادى مخلص و مؤمن و اهل عبادت يافت شد، در آن صورت، جهاد افضل است» و بدين گونه به شبهات پاسخ دادند.
فَقَالَ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ: إِذَا رَأَيْنَا هَؤُلَاءِ الَّذِينَ هَذِهِ صِفَتُهُمْ فَالْجِهَادُ مَعَهُمْ أَفْضَلُ مِنَ الْحَجِ‌