فهمم بيان كن فرمود: «به من بگو: از چه مى‌خواهى بپرسى؟» آن مرد گفت: وقتى به جنگى رفته بودم (در بين راه) به عده‌اى از مشركان برخورد كردم؛ آيا برايم رواست كه پيش از آن كه آنان را به اسلام دعوت كنم با آن‌ها بجنگم؟
امام (ع) فرمود: چنانچه آنان اقدام به جنگ كردند، كشتند و كشته دادند، تو مى‌توانى با آنان وارد جنگ شوى، امّا اگر اقدام به جنگ نكردند و كسى را نكشتند، نمى‌توانى با آنان بجنگى، مگر آن كه آنان را به اسلام دعوت كنى. مرد گفت: آنان را به اسلام دعوت كردم.
يكى از ايشان اجابت كرد و در دل اقرار به اسلام نمود و مسلمان شد. ولى به او ستم شد، حرمتش هتك و مالش به يغما برده شد، چگونه مى‌توان از اين عمل خلاصى يافت؟
امام (ع) فرمود: نسبت به آنچه پيش آمده هر دوى شما مأجوريد. او همراه توست. از حريم، قبله و كتاب تو دفاع مى‌كند. اگر بر حفظ خون تو بكوشد، بهتر از اين است كه عليه تو اقدام كند، قبله‌ات را ويران، حرمتت را هتك، خونت را حلال و كتابت را بسوزاند.
١. وجوب دعوت دشمن به اسلام قبل از جنگ در جهاد ابتدايى: در جهاد ابتدايى به هنگامى كه سربازان اسلام براى اولين بار با دشمنى كافر يا مشرك روبرو مى‌گردند، ابتدا بايد آنان را به اسلام دعوت كنند. اگر نپذيرفتند، آنگاه با آنان وارد جنگ شوند.
وَ إِنَ كَانُوا قَوْماً لَم يَغْزُوا وَ لَمْ يُقَاتِلُوا فَلَايَسَعُكَ قِتَالُهُمْ حَتَّى تَدْعُوَهُمْ‌ ٢. تلاش در جذب نيروهاى دشمن به اسلام: اگر رزمنده مسلمانى يك نفر يا عده‌اى از سپاه دشمن را به اسلام دعوت كرد پيش خدا اجر دارد. و اين دليلى است بر اين مطلب، تا جايى كه امكان دارد ارتش اسلام بايد از دشمن، مسلمان و حامى و دوست بسازد و با دعوت به اسلام بر جمعيت مسلمانان بيفزايد و سعى نكند بر دشمنان اسلام و قرآن بيفزايد.