دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ٩١ - تعيير وليد بن مغيره
پاسخ از زبان فاطمه ٣ و محمّد ٦ ٢٥٤- محبوب مىگويد: چگونه جوابت را بدهم كه من در رهن سنگها و خاك (در قبر) هستم.
٢٥٥- خاك امتيازات و زيبائىهاى جسمم را نابود كرده بهمين جهت شما را فراموش كردم و با بستگان و همرديفانم قطع رابطه نمودم.
٢٥٦- درود ما بر شما باد. ارتباط دوستى ميان ما و شما (با مردن) قطع گرديده است.
گفتهاند اين سه شعر از صداى غيبى بگوش امام ٧ رسيد.
|
در خاك چه شد جدا مرا بند ز بند |
محروم شدم ز دوستان و ز فرزند |
|
|
پيوسته سلام مىفرستم ليكن |
سودى ندهد چه نيست ما را پيوند |
|
مرثيه به هنگام زيارت پيامبر ٦ ٢٥٧- اشك من در هر حادثه و مصيبتى به زمين مىريزد، شما را سبب گريهام مىداند.
٢٥٨- آنگاه كه به ياد شما مىافتم پلكهاى چشمم سخاوت مىكند، مىجوشد و اشك مىريزد.
٢٥٩- خاكى را كه در آن جاى گرفتهاى تعظيم مىكنم و بزرگوارتر از آنم كه براى ديدن قبر ديگرى گريان گردم.
|
روزى كه شود چشمه چشمم بىنم |
ياد تو كنم كه اشك زايد دردم |
|
|
هركس كه شنيده است روزى نامت |
از موت كسى ديگر نيابد ماتم |
|