دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ٥٥ - نصيحت امام حسين ع و تنبيه او بر شهادت خود و أولاد كرام
خبر داد.
در كربلا امام حسين ٧ با پنج برادر: عبد اللّه، عثمان، جعفر، محمد و اصغر و دو فرزند: على أكبر و عبد اللّه (طفل شيرخوار) و فرزند امام حسن ٧ قاسم و دو پسر از زينت ٣ شهيد گرديد.
١١٦- خداى رحمت كند امام قائم ما «مهدى موعود (عج)» را كه قيام مىكند و مردم در ركاب آن حضرت هستند.
١١٧- اوست كه انتقام خون من و تو را مىگيرد بنابراين با سختىهاى دنيا بساز و صبر كن.
١١٨- در برابر هر خونى كه مىريزد يك ميليون نفر را مىكشد و در كشتن گروهها كوتاهى نمىكند.
١١٩- در آن روز براى ستمگران عذرخواهى و طلب بخشش نتيجه ندارد.
|
آن دم كه شود ظهور مهديّ (عج) واقع |
مهر مىشود از برج ولايت طالع |
|
|
چون خون من از أهل ضلالت طلبد |
هر عذر كه گويند نباشد نافع |
|
١٢٠- حسين جان از فراغ دنيا زجر مكش، زيرا دنيا در مسير ويرانى است.
١٢١- از خانهها بپرس به تو خبر مىدهند، با كمال فصاحت مىگويند صاحب خانهها دوامى ندارند.
|
اى قوه روح و راحت ديده من |
زنهار مكن در اين غمآباد وطن |
|
|
گويد به زبان حال هر خانه كه هست |
فارغ منشين كه زود خواهى رفتن |
|
١٢٢- جاى ترديد نيست كه من دين مؤمنين هستم، آيات وحى و تكليفهاى واجب را بيان مىدارم و آيات قرآن دليل آن است.
١٢٣- محبت و اطاعت از ما علامت افتخار ما در قانون آيات قرآن است. در