دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ٥٣ - نصيحت امام حسين ع و تنبيه او بر شهادت خود و أولاد كرام
اندرز، ارزانترين چيزى است كه بفروش مىرود و بخشيده مىشود.
|
از مردم چاپلوس اي دل بگريز |
كين قوم كنند آتش حادثه تيز |
|
|
گردند به گرد مرد در وقت طمع |
چون دهر جفا كند نمانند به ريز |
|
آماده ساختن امام حسين ٧ براى شهادت ١٠٥- حسين جان هرگاه در شهرى غريب ماندى، با آداب مردم آن منطقه زندگى كن.
١٠٦- به عقل خود در ميان آنان به خود مبال، زيرا هر طائفهاى عاقلانى دارد.
١٠٧- اى كاش پسر أبي طالب (عليّ ٧) توفيق مىيافت به اين كارها جامه عمل بپوشاند و مشابه أسباب آن عمل كند:
|
خواهى كه شوى ز عمر خود برخوردار |
پيوسته بجو رضاى مردم زنهار |
|
|
اى كاش كه من نيز چنين مىبودم |
ليكن به رضاى حقّ دلم يافت قرار |
|
١٠٨- عذرى قابل قبول در برابر نعمتهاى جالبى كه خدا در اختيارت گذاشته است بياور!
١٠٩- نه از گناهان دنيا خوشحال باش و نه از دردهاى آن دلتنگ.
١١٠- بلكه امر خدا را برگزين و با فشار آوردن روى دندانها غضب خود را در ميان آنان فرونشان.
١١١- فردا را مانند ديروز بدان تا فكرت آسوده باشد و دنبال جوش و خروش ديگران كه عاشق دنيا هستند مباش.
|
اى دوست مشو شاد كه عيشى كردى |
غم نيز مخور به هر جهان گر مردى |
|