دیوان أمیر المؤمنین
(١)
مقدمه
٣ ص
(٢)
فهرست شمارههاى فرهنگ إسلام
٣ ص
(٣)
شعر و شاعرى
٥ ص
(٤)
بىشعورى
٥ ص
(٥)
شعر و محمد
٦ ص
(٦)
طبع شعر
٧ ص
(٧)
اسلام و انقلاب شعرى
٨ ص
(٨)
مبارزه عملى
٩ ص
(٩)
تمثيل و تضمين
١٠ ص
(١٠)
حديث نفس
١١ ص
(١١)
خودستائى امام
١١ ص
(١٢)
خودستائى جنگى
١٣ ص
(١٣)
ميبد و ميبدى
١٣ ص
(١٤)
صاحبنظران و ديوان
١٥ ص
(١٥)
چند تذكر
٢٠ ص
(١٦)
حرف الألف
٢٣ ص
(١٧)
تحذير از مجالست جاهلان و تنفير از مؤانست غافلان
٢٤ ص
(١٨)
شكايت روزگار غدار و حكايت دوستان بى اعتبار
٢٨ ص
(١٩)
شكوه از زنان بى وفا كه نه صدق دارند و نه صفا
٢٨ ص
(٢٠)
امر به جستن روزى به اميد فتح و فيروزى
٣٢ ص
(٢١)
منع از مبالغة در جمع مال و شكايت از دهر پريشان حال
٣٢ ص
(٢٢)
حصر موت در مشقت دنيا كه محل عناست و منزل بلا
٣٢ ص
(٢٣)
امر بطلاق دنيا كه عروسى است نازيبا
٣٢ ص
(٢٤)
اشارت به ندامت اخروى در محبت اسباب دنيوى
٣٢ ص
(٢٥)
امر به اجتناب از اين جهان خراب
٣٦ ص
(٢٦)
اظهار يد عليا در تحمل شدائد دنيا
٣٦ ص
(٢٧)
بيان اختيارات ايام أسبوع به طرزى مقبول و مطبوع
٣٦ ص
(٢٨)
دعاء و مناجات با قاضى الحاجات
٤٠ ص
(٢٩)
مرثيه حضرت خاتم ص
٤٠ ص
(٣٠)
بيان شجاعت خود در بدر و مدح صحابه عاليقدر
٤٣ ص
(٣١)
حرف الباء
٤٣ ص
(٣٢)
نصيحت قرة العين امام حسين ع
٤٣ ص
(٣٣)
نصيحت امام حسين ع و تنبيه او بر شهادت خود و أولاد كرام
٤٩ ص
(٣٤)
نصيحت سيد البرية امام حسن عليه التحية
٥٦ ص
(٣٥)
نصيحت أمير المؤمنين حسن أثابه الله بمقاساة المحن
٥٦ ص
(٣٦)
نهى از اضطراب در وقت فتنه و انقلاب
٥٩ ص
(٣٧)
اظهار اصطبار بر سختى روزگار
٥٩ ص
(٣٨)
بيان آنكه فرح لازم ترح است و يسر تابع عسر
٥٩ ص
(٣٩)
نهى از عجز و فروتنى پيش مرد دنا
٥٩ ص
(٤٠)
اظهار صبر بر حوادث زمان براى دفع شماتت دشمنان
٦٢ ص
(٤١)
امر به سخا و كرم با جميع طوائف و امم
٦٢ ص
(٤٢)
بيان آنكه كثرت مال عيوب را بپوشاند
٦٢ ص
(٤٣)
شكايت از فقر و احتياج
٦٢ ص
(٤٤)
بيان آنكه دنيا به فطانت و عقل حاصل نشود
٦٢ ص
(٤٥)
ستايش دانش و خرد كه سبب نجاتست و سعادت ابد
٦٦ ص
(٤٦)
مدح علم و ادب و حمد عقل و حسب
٦٦ ص
(٤٧)
امر به تحصيل آداب و منع از تفاخر به انساب
٦٦ ص
(٤٨)
نفى عوارض جسمانى و اثبات فضائل نفسانى
٦٩ ص
(٤٩)
تحسين سكوت و ستايش خاموشى
٦٩ ص
(٥٠)
تنبيه بر ترك جواب اراذل
٦٩ ص
(٥١)
اظهار آثار حلم از كمال كياست و علم
٦٩ ص
(٥٢)
امر به ستر عيوب و عفو ذنوب
٧٢ ص
(٥٣)
شكايت از دوستان منافق
٧٢ ص
(٥٤)
شكايت از فقدان احبا و اصدقا
٧٢ ص
(٥٥)
مناجات و دعا بدرگاه الهى
٧٢ ص
(٥٦)
مناجات با حضرت قاضى الحاجات
٧٢ ص
(٥٧)
منع از مداومت در مصاحبت
٧٥ ص
(٥٨)
در ترتيب چيدن اظفار
٧٥ ص
(٥٩)
در تقريب نفس به موت
٧٥ ص
(٦٠)
تبيين مصائب زمان و تعيين نوائب جهان
٧٥ ص
(٦١)
ارشاد ارباب صلاح به اسباب فلاح
٧٩ ص
(٦٢)
بيان زوال جاه و مال و مذمت حرص بر جمع مال
٧٩ ص
(٦٣)
توبيخ بر متابعت نفس و هوا
٨٣ ص
(٦٤)
شكايت از پيرى و سفيد شدن مو
٨٣ ص
(٦٥)
شكايت از حوادث روزگار
٨٦ ص
(٦٦)
تأسف بر ايام جوانى و دوستان جانى
٨٦ ص
(٦٧)
اظهار ملال از مصائب ايام در وقت وفات فاطمة ع
٨٦ ص
(٦٨)
اظهار ملال در وفات فاطمه زهرا ع
٨٩ ص
(٦٩)
خطاب به فاطمه بعد از وفات
٨٩ ص
(٧٠)
جواب از زبان آن مخدره
٨٩ ص
(٧١)
مرثيه در وقت زيارت خاتم الأنبياء
٨٩ ص
(٧٢)
تعيير وليد بن مغيره
٨٩ ص
(٧٣)
خطاب به ابى لهب و تعيير او به ترك ادب
٩٢ ص
(٧٤)
خطاب به وليد در وقت قتل او به غزاى بدر
٩٢ ص
(٧٥)
رجز ابى سعيد بن ابى طلحه در احد
٩٢ ص
(٧٦)
جواب او به احسن عبارات
٩٥ ص
(٧٧)
خطاب به احزاب كه قيام نمودند به محاصره مدينه
٩٥ ص
(٧٨)
مفاخرت شفيع محشر در غزوه خيبر
٩٨ ص
(٧٩)
رجز مرحب در غزاى خيبر
٩٨ ص
(٨٠)
جواب او به احسن عبارات
٩٨ ص
(٨١)
خطاب به ياسر و خيبريان
١٠١ ص
(٨٢)
خطاب به عنتر بن صامت مرادى و عساكر خيبر
١٠١ ص
(٨٣)
خطاب به ربيع بن ابى الحقيق خيبرى
١٠١ ص
(٨٤)
خطاب به جماهر خيبرى و اظهار شجاعت و دلاورى
١٠١ ص
(٨٥)
رجز مرة بن مروان دارمى در خيبر
١٠١ ص
(٨٦)
جواب او به وجهى لايق و طرزى فائق
١٠٤ ص
(٨٧)
خطاب به معاوية بن أبي سفيان در غزاى صفين
١٠٤ ص
(٨٨)
تعريض به معاوية بن أبي سفيان
١٠٤ ص
(٨٩)
خطاب به حريث مولى معاويه در وقت كشتن او به صفين
١٠٧ ص
(٩٠)
جواب يكى از اعداى دين در حرب صفين
١٠٧ ص
(٩١)
خطاب به حريث بن صباح حميرى در صفين
١٠٧ ص
(٩٢)
خطاب به معاوية و جنود او در ليلة الهرير
١٠٧ ص
(٩٣)
مدح اصحاب ظفر آئين در صفين
١١٠ ص
(٩٤)
ستايش عساكر نصرت مآثر
١١٠ ص
(٩٥)
مدح قبيلهاى چند از عرب
١١٠ ص
(٩٦)
خطاب به عثمان بن عفان
١١٦ ص
(٩٧)
حرف التاء
١١٦ ص
(٩٨)
تنبيه بر زوال و فناى دنيا
١١٦ ص
(٩٩)
در فناء دنيا و تشبيه أو به خانه عنكبوت
١١٦ ص
(١٠٠)
بيان تغيير احوال زمان
١١٦ ص
(١٠١)
ترغيب نفس به دار عقبى
١١٦ ص
(١٠٢)
ارشاد به قناعت و تذكار موت
١٢٠ ص
(١٠٣)
ارشاد به قناعت و فراغت از سؤال
١٢٠ ص
(١٠٤)
تحريص بر نفى حرص و قناعت به لقمه مقرر
١٢٠ ص
(١٠٥)
ارشاد به مخالفت نفس و ترك لذات و شهوات
١٢٠ ص
(١٠٦)
ارشاد به صبر در حوادث روزگار
١٢٠ ص
(١٠٧)
در مذمت كثرت كلام و مدح خاموشى
١٢٣ ص
(١٠٨)
در مدح از مكارم اخلاق
١٢٣ ص
(١٠٩)
مرثيه حضرت خاتم النبيين ص
١٢٣ ص
(١١٠)
استجازه محاربه از سيد عالم ص
١٢٣ ص
(١١١)
تهديد دشمنى كه متوجه حرب شده
١٢٦ ص
(١١٢)
نصيحت اصحاب سعادت انتساب در صفين
١٢٦ ص
(١١٣)
حرف الجيم
١٢٦ ص
(١١٤)
بيان آنكه فرح لازم اندوه است و فرج تابع مكروه
١٢٦ ص
(١١٥)
در احتياج به جهل در بعض اوقات
١٢٦ ص
(١١٦)
خطاب به فاطمه زهرا وقت توجه به محاربه اعدا
١٢٩ ص
(١١٧)
شكايت از دوستان منافق
١٢٩ ص
(١١٨)
بيان آئين مخالطت و مصاحبت
١٢٩ ص
(١١٩)
ستايش رفق و تأنى و مدارا
١٣٣ ص
(١٢٠)
حرف الحاء
١٣٣ ص
(١٢١)
نهى از افشاء اسرار
١٣٣ ص
(١٢٢)
امر به عبادت و نهى از بيهوده گفتن
١٣٣ ص
(١٢٣)
شرح مقاتله ليلة الهرير
١٣٣ ص
(١٢٤)
حرف الخاء
١٣٦ ص
(١٢٥)
تحسين فراغت به احسن وجوه بلاغت
١٣٦ ص
(١٢٦)
حرف الدال
١٣٦ ص
(١٢٧)
نصيحت قرة العين امام حسين ع
١٣٦ ص
(١٢٨)
تهيج نفس ناطقه به كسب فضائل
١٣٦ ص
(١٢٩)
ارشاد به توقف اكتساب معالى به مشقت أيام و سهر ليالي
١٣٩ ص
(١٣٠)
امر به مسافرت و بيان فوائد و ثمرات آن
١٣٩ ص
(١٣١)
بيان توقف جميع امور به امر خداوند غفور
١٣٩ ص
(١٣٢)
بيان آنكه امور بر وفق تقدير الهى است
١٤٣ ص
(١٣٣)
مذمت جمعى كه به صورت انسانند
١٤٣ ص
(١٣٤)
تنبيه بر احتراز از ياران منافق
١٤٣ ص
(١٣٥)
تفصيل مراسم محبت و مودت
١٤٣ ص
(١٣٦)
بيان آنكه دوست دشمن دشمن است
١٤٣ ص
(١٣٧)
اثبات ثبات در محبت و وفا
١٤٦ ص
(١٣٨)
آرزوى رفيق جانى و شفيق روحانى
١٤٦ ص
(١٣٩)
ترغيب نفس به قناعت
١٤٦ ص
(١٤٠)
تنبيه بر تسكين دلهاى پريشان
١٤٦ ص
(١٤١)
خطاب به مرديكه طمع خلود در دار دنيا دارد
١٤٦ ص
(١٤٢)
ارشاد به ابن الوقت بودن
١٤٩ ص
(١٤٣)
بيان يكسان شدن خلائق بعد از موت
١٤٩ ص
(١٤٤)
بيان فناى عالم و زوال بنى آدم
١٤٩ ص
(١٤٥)
اظهار انديشه موت كردن
١٤٩ ص
(١٤٦)
تأسف بر گذشتن ايام شباب
١٥٢ ص
(١٤٧)
ذكر جمعى كه تمناى موت آن حضرت را داشتهاند
١٥٢ ص
(١٤٨)
بيان احاطه موت به هر كه تولد مىيابد
١٥٢ ص
(١٤٩)
در مرثيه پدر بزرگوار و ذم قريش
١٥٢ ص
(١٥٠)
مرثيه فاطمه زهرا در وقت حمى
١٥٥ ص
(١٥١)
خطاب به فاطمه زهرا براى اطعام اسيرى
١٥٨ ص
(١٥٢)
جواب فاطمه زهرا آن حضرت را
١٥٨ ص
(١٥٣)
رجز وقت بناى مسجد مدينه
١٥٨ ص
(١٥٤)
اقرار بر حقيقت دين اسلام
١٦١ ص
(١٥٥)
رجز بعد قتل زيد بن طلحه در احد
١٦١ ص
(١٥٦)
منع شماتت هند زوجه ابى سفيان
١٦١ ص
(١٥٧)
بيان حوادث كه در غزوه احد رو نمود
١٦٤ ص
(١٥٨)
معذرت از قتل خويشان
١٦٧ ص
(١٥٩)
بيان شكست قريش در غزاى خندق
١٦٧ ص
(١٦٠)
خطاب به سيد بن سلمة مخزومي
١٦٧ ص
(١٦١)
مفاخرت به قرابت حضرت خاتم النبيين ص
١٧٠ ص
(١٦٢)
شكايت از ياغيان وقت نزول نزديكى بصره و توجه به حرب عايشه
١٧٠ ص
(١٦٣)
خطاب به محمد بن حنفيه در حرب جمل
١٧٠ ص
(١٦٤)
تعريض به عبد الرحمن بن ملجم مرادى
١٧٠ ص
(١٦٥)
توبيخ ابن ملجم و اشاره به وعده قطام
١٧٥ ص
(١٦٦)
رجز كه در بين راه مسجد فرموده
١٧٥ ص
(١٦٧)
حرف الذال
١٧٥ ص
(١٦٨)
ارشاد به تحمل اندوه و صبر بر مكروه
١٧٥ ص
(١٦٩)
حرف الراء
١٧٥ ص
(١٧٠)
مناجات با قاضى الحاجات
١٧٥ ص
(١٧١)
بيان جامعيت حقيقت انسانى
١٧٥ ص
(١٧٢)
تحسين علم و تقبيح جهل
١٧٩ ص
(١٧٣)
اظهار صفاى طبع و جلاء ذهن
١٧٩ ص
(١٧٤)
بيان آنكه مرد جاهل مرده است
١٧٩ ص
(١٧٥)
مذمت بعضى مردم كه به معنى بهائمند
١٧٩ ص
(١٧٦)
امر به تحصيل آداب در صغر سن
١٨٢ ص
(١٧٧)
بيان آنكه حصول مقاصد موقوف به محنت كشيدنست
١٨٢ ص
(١٧٨)
خطاب به اشعث بن قيس در صفين
١٨٢ ص
(١٧٩)
امر به صبر و تحمل و تفويض و توكل
١٨٦ ص
(١٨٠)
بيان آنكه رنج و راحت قرين همند
١٨٦ ص
(١٨١)
بيان آنكه صفاى دنيا به كدورت آميخته است
١٨٦ ص
(١٨٢)
اميدوار ساختن فقيران
١٨٩ ص
(١٨٣)
بيان تغير و تبدل روزگار غدار
١٨٩ ص
(١٨٤)
اظهار صبر در زمان عسر
١٨٩ ص
(١٨٥)
ستايش نفس مطمئنه به استغنا
١٨٩ ص
(١٨٦)
تنبيه بر تمكن در مقام رضا
١٨٩ ص
(١٨٧)
بيان آنكه گريختن از مرگ ممكن نيست
١٩٣ ص
(١٨٨)
تمهيد عذر از قبل اهل تقصير
١٩٣ ص
(١٨٩)
بيان آنكه سعادت و شقاوت به تقدير الهى است
١٩٣ ص
(١٩٠)
تسبيح و تنزيه و تقديس الهى
١٩٣ ص
(١٩١)
بيان اختلاف روزگار
١٩٦ ص
(١٩٢)
تنبيه بر فنا و زوال دنيا
١٩٦ ص
(١٩٣)
شكايت از اقبال و ادبار دنيا
١٩٦ ص
(١٩٤)
خطاب به دنيا و شكايت از او
١٩٦ ص
(١٩٥)
قطع رشته امل به تذكار اجل
١٩٦ ص
(١٩٦)
منع اعتماد به مساعدت روزگار
١٩٩ ص
(١٩٧)
منع از نكوهش ايام ماضيه
١٩٩ ص
(١٩٨)
در بيان اقسام مردمان
١٩٩ ص
(١٩٩)
در بيان اصناف بشر
١٩٩ ص
(٢٠٠)
مدح غنا و ترجيح او بر فقر
٢٠١ ص
(٢٠١)
بيان آنكه دولت ساتر عيوب است
٢٠١ ص
(٢٠٢)
تنبيه به آنكه فقر موجب ذلت است
٢٠١ ص
(٢٠٣)
در مذمت غنا كه اسباب عصيان است
٢٠١ ص
(٢٠٤)
در مذمت شهوات نفسانيه
٢٠١ ص
(٢٠٥)
در مدح عار و بيان انواع آن
٢٠٤ ص
(٢٠٦)
تأسف بر فوت ائمه دين
٢٠٤ ص
(٢٠٧)
اظهار رسيدن اندوه به كمال
٢٠٤ ص
(٢٠٨)
ستايش كسى كه در مقام صبر ثابت قدم بوده
٢٠٧ ص
(٢٠٩)
تبيين يمن انبساط و تحسين حسن اختلاط
٢٠٧ ص
(٢١٠)
ترغيب به تحصيل دوست حقيقى
٢٠٧ ص
(٢١١)
خطاب به شخصى كه از حليه خير عارى بوده
٢٠٧ ص
(٢١٢)
خطاب به يكى از ازواج كه به ملامت آن حضرت زبان گشاده
٢٠٧ ص
(٢١٣)
در ستايش قناعت
٢١٠ ص
(٢١٤)
ارشاد به كسب حلال
٢١٠ ص
(٢١٥)
ترغيب نفس به پرهيزگارى
٢١٠ ص
(٢١٦)
اظهار ترحم بر طفلان يتيم
٢١٠ ص
(٢١٧)
تخويف نفس از شيب
٢١٠ ص
(٢١٨)
مرثيه حضرت خاتم الأنبياء ص
٢١٣ ص
(٢١٩)
بيان آنكه تعزيت دافع مرارت فراق است
٢١٣ ص
(٢٢٠)
حكايت خوابيدن به جاى رسول الله ص
٢١٣ ص
(٢٢١)
خطاب به اسامه بن زيد اعور
٢١٣ ص
(٢٢٢)
جواب أسامة بن زيد
٢١٦ ص
(٢٢٣)
خطاب به مرحب بن شاس
٢١٦ ص
(٢٢٤)
جواب مرحب بن شاس
٢١٦ ص
(٢٢٥)
خطاب به مرحب خيبرى و جواب جواب او
٢١٦ ص
(٢٢٦)
رجز ياسر خيبرى
٢١٩ ص
(٢٢٧)
جواب رجز ياسر به توفيق خداوند قادر
٢١٩ ص
(٢٢٨)
جواب رجز ياسر و تهديد او به تيغ قاهر
٢١٩ ص
(٢٢٩)
رجز عنتر در غزاى خيبر
٢٢٢ ص
(٢٣٠)
جواب رجز عنتر به الهام خالق اكبر
٢٢٢ ص
(٢٣١)
سوزانيدن جمعى كه به الوهيت او مقر بودند
٢٢٢ ص
(٢٣٢)
مدح اهل بيت سيد عالم ص
٢٢٢ ص
(٢٣٣)
باز نمودن شجاعت و قوت
٢٢٥ ص
(٢٣٤)
بيان اغماض از قبايح اعمال اقران
٢٢٥ ص
(٢٣٥)
شكايت از اشخاصى كه نقض بيعت نمودند
٢٢٥ ص
(٢٣٦)
اظهار ملال از قتل طلحه و زبير
٢٢٨ ص
(٢٣٧)
شكوه از بودن خلافت او در ايام فتنه و بلا
٢٢٨ ص
(٢٣٨)
خطاب به عمرو بن عاص در حرب صفين
٢٢٨ ص
(٢٣٩)
اظهار ملال از قتل احمر غلام عثمان به قصاص غلام خود كيسان
٢٣٢ ص
(٢٤٠)
خطاب به اصحاب خود در حرب صفين
٢٣٢ ص
(٢٤١)
جستن معاويه براى مبارزه در حرب صفين
٢٣٢ ص
(٢٤٢)
شكوه از حيله ابن عاص با ابو موسى اشعرى
٢٣٥ ص
(٢٤٣)
حرف الزاء
٢٣٥ ص
(٢٤٤)
اقامه برهان بر فناى افراد انسان
٢٣٥ ص
(٢٤٥)
رجز عمرو بن عبد ود در خندق
٢٣٥ ص
(٢٤٦)
جواب عمرو بن عبد ود
٢٣٥ ص
(٢٤٧)
حرف السين
٢٣٨ ص
(٢٤٨)
نصيحت قرة العين امام حسن ع
٢٣٨ ص
(٢٤٩)
نهى از اعتراض بر قضاى خالق
٢٣٨ ص
(٢٥٠)
شكايت از باقى نماندن دوستان
٢٣٨ ص
(٢٥١)
تقريب نفس به موت كه لازم حياتست
٢٤١ ص
(٢٥٢)
عرض سلام بر اهل قبور
٢٤١ ص
(٢٥٣)
اظهار شجاعت خود در بدر
٢٤١ ص
(٢٥٤)
مفاخرت به آنكه ريحان او شمشير و خنجر است
٢٤١ ص
(٢٥٥)
خطاب به طلحة بن أبي طلحه در أحد
٢٤٤ ص
(٢٥٦)
تخويف أسامة بن زيد اعور در احد
٢٤٤ ص
(٢٥٧)
حكايت زندان كه در بصره ساخته
٢٤٤ ص
(٢٥٨)
حرف الصاد
٢٤٤ ص
(٢٥٩)
ترغيب به جستن گنج عافيت
٢٤٤ ص
(٢٦٠)
پيام به عمرو بن عاص در صفين
٢٤٧ ص
(٢٦١)
جواب عمرو بن عاص
٢٤٧ ص
(٢٦٢)
حرف الضاد
٢٤٧ ص
(٢٦٣)
ترغيب و تحريص به انفاق مال
٢٤٧ ص
(٢٦٤)
بيان آنكه حصول مقاصد موقوف به قضاست
٢٤٧ ص
(٢٦٥)
تعيير مخالفان و مدعيان
٢٥٠ ص
(٢٦٦)
پيام معاوية بن أبي سفيان به مرتضى ع
٢٥٠ ص
(٢٦٧)
جواب حضرت مرتضى ع او را
٢٥٠ ص
(٢٦٨)
تهييج عمرو بن عاص معاويه را به حرب على ع
٢٥٠ ص
(٢٦٩)
خطاب معاويه به عمرو بن عاص
٢٥٠ ص
(٢٧٠)
حرف الطاء
٢٥٠ ص
(٢٧١)
بيان توجه خويش به اوساط و اجتناب از تفريط و افراط
٢٥٠ ص
(٢٧٢)
تنبيه بر رضا و ايمان به قضا
٢٥٣ ص
(٢٧٣)
حرف الظاء
٢٥٣ ص
(٢٧٤)
ترجيح خواب مرد پريشان بر بيدارى
٢٥٣ ص
(٢٧٥)
حرف العين
٢٥٣ ص
(٢٧٦)
منع از احسان به اراذل
٢٥٣ ص
(٢٧٧)
امر به حلم و اعتدال در محبت و عداوت
٢٥٣ ص
(٢٧٨)
بيان لوازم محبت و اخوت
٢٥٣ ص
(٢٧٩)
هدايت به لوازم و مراسم احسان
٢٥٦ ص
(٢٨٠)
شكايت از بىوفائى مردمان
٢٥٦ ص
(٢٨١)
تنبيه بر دفع دشمن در وقت ظفر
٢٥٦ ص
(٢٨٢)
نهى از جزع و ناله در مصائب
٢٥٦ ص
(٢٨٣)
نهى از حرص در جمع مال
٢٥٩ ص
(٢٨٤)
بيان انتهاى هر جمعيتى به پريشانى
٢٥٩ ص
(٢٨٥)
نفى توغل در هوى و هوس
٢٥٩ ص
(٢٨٦)
ترغيب به جوع و تنفير از گناهان صغيره
٢٦٢ ص
(٢٨٧)
اعتراف به كثرت گناهان و معاصى
٢٦٢ ص
(٢٨٨)
سپاس و ستايش الهى
٢٦٢ ص
(٢٨٩)
مناجات با قاضى الحاجات
٢٦٢ ص
(٢٩٠)
ترغيب به قناعت و پرهيزگارى
٢٦٩ ص
(٢٩١)
خطاب ابو طالب و نصيحت او به مرتضى
٢٧٢ ص
(٢٩٢)
جواب حيدر و پذيرفتن نصيحت پدر
٢٧٥ ص
(٢٩٣)
خطاب عمرو بن معديكرب به على مرتضى
٢٧٥ ص
(٢٩٤)
جواب مرتضى به افصح عبارات
٢٧٥ ص
(٢٩٥)
در قتل اغشم به تيغ خون افشان
٢٧٨ ص
(٢٩٦)
بيان تسلط خويش بر اعداء دين
٢٧٨ ص
(٢٩٧)
اظهار اندوه از فوت دوستان
٢٧٨ ص
(٢٩٨)
حرف الغين
٢٨١ ص
(٢٩٩)
در مذمت اشتغال به دنيا
٢٨١ ص
(٣٠٠)
حرف الفاء
٢٨١ ص
(٣٠١)
اميدوار ساختن گناهكاران
٢٨١ ص
(٣٠٢)
اميدوار ساختن ارباب مناهى
٢٨١ ص
(٣٠٣)
امر به فضل و عفو و احسان
٢٨١ ص
(٣٠٤)
نهى از بخل و امر به سخا و كرم
٢٨٤ ص
(٣٠٥)
اظهار مقام تفويض و رضا
٢٨٤ ص
(٣٠٦)
بيان اضطرار خلايق و تفويض امر به خالق
٢٨٤ ص
(٣٠٧)
ستايش موت كه روح را از بدن مىرهاند
٢٨٤ ص
(٣٠٨)
بيان صفات الهى كه بحرى است نامتناهى
٢٨٨ ص
(٣٠٩)
كشته شدن كعب بن اشرف و بيرون كردن قبيله بنى نضير
٢٨٨ ص
(٣١٠)
حرف القاف
٢٩١ ص
(٣١١)
خبر گريختن غطريف بن جشم
٢٩١ ص
(٣١٢)
اظهار اشتياق به ارض كوفه
٢٩١ ص
(٣١٣)
ترغيب به توكل و تفويض امر به خداوند
٢٩١ ص
(٣١٤)
بيان ضديت ميانه غنى و خرد
٢٩٤ ص
(٣١٥)
اظهار رضا به قضاى الهى
٢٩٤ ص
(٣١٦)
ترجيح و تفضيل علم بر مال
٢٩٤ ص
(٣١٧)
در بيان فنا و سرعت زوال دنيا
٢٩٤ ص
(٣١٨)
مذمت دنيا كه مورث بلاء است
٢٩٨ ص
(٣١٩)
شكايت از فقدان ياران موافق
٢٩٨ ص
(٣٢٠)
شكايت از ياران منافق
٢٩٨ ص
(٣٢١)
خطاب به عبيد بن بريده
٢٩٨ ص
(٣٢٢)
حكايت غزاى بدر
٢٩٨ ص
(٣٢٣)
خطاب به موسى بن حازم عكى
٢٩٨ ص
(٣٢٤)
اخبار از غيب بى شائبه ريب
٣٠١ ص
(٣٢٥)
اظهار فراست از حدس و كياست
٣٠١ ص
(٣٢٦)
تعيير معاويه براى مسجدى كه در دمشق ساخته
٣٠١ ص
(٣٢٧)
حرف الكاف
٣٠١ ص
(٣٢٨)
بيان عجز عقول از ادراك حقيقت الهى
٣٠١ ص
(٣٢٩)
توحيد ذاتى كه اشرف مطالب اولياء است
٣٠٥ ص
(٣٣٠)
اشاره به جزاى اعمال و اقوال
٣٠٥ ص
(٣٣١)
نهى از اضطراب منتهى به اضطرار
٣٠٥ ص
(٣٣٢)
مناجات وقت قتل مرة بن مروان به خيبر
٣٠٥ ص
(٣٣٣)
مدح عساكر ظفر مآثر
٣٠٥ ص
(٣٣٤)
بازداشتن نفس از حرص و هوى
٣٠٥ ص
(٣٣٥)
تنبيه نفس خويش به رسيدن اجل
٣٠٨ ص
(٣٣٦)
حرف اللام
٣٠٨ ص
(٣٣٧)
در مذمت دنيا و بيان فناء آن
٣٠٨ ص
(٣٣٨)
در مذمت اشتغال به دنياى دنا
٣١٢ ص
(٣٣٩)
تشبيه دنيا به چيزهاى بىحقيقت
٣١٢ ص
(٣٤٠)
در بيان فنا و زوال دنيا
٣١٢ ص
(٣٤١)
مذمت جمع مال و حرص و بخل
٣١٢ ص
(٣٤٢)
اظهار همت عليا و تجرد از دنيا
٣١٥ ص
(٣٤٣)
بيان اشتغال مردم به كارهاى بىحاصل
٣١٥ ص
(٣٤٤)
بيان زوال جهان و فناى زمان
٣١٥ ص
(٣٤٥)
ارشاد نفس به صفات عاليه
٣١٥ ص
(٣٤٦)
خطاب به جابر بن عبد الله انصارى
٣١٨ ص
(٣٤٧)
بيان حال سلاطين گذشته
٣٢١ ص
(٣٤٨)
بيان اشتياق خويش به فاطمه زهرا
٣٢٤ ص
(٣٤٩)
بيان آمدن پيرى و رفتن جوانى
٣٢٧ ص
(٣٥٠)
در اظهار حزم عاقلان
٣٣٠ ص
(٣٥١)
در مذمت بخل و وعد كاذب
٣٣٠ ص
(٣٥٢)
ترغيب به تحصيل علم و فطانت
٣٣٤ ص
(٣٥٣)
مفاخرت به علم و حكمت خويش
٣٣٤ ص
(٣٥٤)
بيان معناى غنا و كرم و فقاهت
٣٣٤ ص
(٣٥٥)
امر به صمت و نهى از بسيارگوئى
٣٣٤ ص
(٣٥٦)
منع جمعى كه عيب مردمان جويند
٣٣٤ ص
(٣٥٧)
امر به حفظ نفس اماره و شكيبائى
٣٣٧ ص
(٣٥٨)
نهى از جزع در وقت عسرت
٣٣٧ ص
(٣٥٩)
در مذمت سؤال و ريختن آبرو
٣٤٠ ص
(٣٦٠)
در مذمت تكبر و دشمنى و سؤال
٣٤٠ ص
(٣٦١)
در مدح كسب و ذم سؤال
٣٤٠ ص
(٣٦٢)
اظهار استغنا از خلق عالم
٣٤٠ ص
(٣٦٣)
اظهار مروت و فتوت خويش
٣٤٣ ص
(٣٦٤)
مذمت سؤال و مدح صبر و قناعت
٣٤٣ ص
(٣٦٥)
اظهار كمال احسان با فقيران
٣٤٣ ص
(٣٦٦)
ارشاد به قطع دشمنى به عجز و فروتنى
٣٤٣ ص
(٣٦٧)
شكايت از مخالفت روزگار
٣٤٦ ص
(٣٦٨)
خطاب به همام بن اغفل ثقفى
٣٤٦ ص
(٣٦٩)
اظهار خوف از عقاب الهى
٣٤٩ ص
(٣٧٠)
بيان اهوال روز قيامت
٣٤٩ ص
(٣٧١)
خطاب به حارث اعور همدانى
٣٥٢ ص
(٣٧٢)
نفى قواعد و احكام نجوم
٣٥٢ ص
(٣٧٣)
اخبار از ظهور مهدى موعود ع
٣٥٥ ص
(٣٧٤)
خطاب به ابى بكر
٣٥٥ ص
(٣٧٥)
اظهار شجاعت و دليرى خويش
٣٥٥ ص
(٣٧٦)
اظهار دليرى و دعوى شيرى
٣٥٥ ص
(٣٧٧)
امر به كتمان شجاعت و علم و مال
٣٥٩ ص
(٣٧٨)
مرثيه خديجه و ابو طالب
٣٥٩ ص
(٣٧٩)
اظهار اخلاص با نبى ص
٣٥٩ ص
(٣٨٠)
اظهار محبت خود به رسول خدا ص
٣٦٢ ص
(٣٨١)
حكايت غزاى بدر و فتح رسول ص
٣٦٢ ص
(٣٨٢)
حكايت غزاى احد در حوالى مدينه
٣٦٥ ص
(٣٨٣)
رجز عثمان بن ابى طلحه در أحد
٣٦٥ ص
(٣٨٤)
جواب أو به عبارات بليغه
٣٦٨ ص
(٣٨٥)
رجز ابو الحكم عمرو بن اخنس در أحد
٣٦٨ ص
(٣٨٦)
جواب او به عبارتى نيكو
٣٦٨ ص
(٣٨٧)
حكايت غزاى خندق
٣٧١ ص
(٣٨٨)
حكايت قتل حي بن أخطب
٣٧١ ص
(٣٨٩)
بيان اراجيف منافقان صاحب كينه
٣٧١ ص
(٣٩٠)
اظهار اندوه وقت نزديك شدن حرب جمل
٣٧٤ ص
(٣٩١)
شكايت از طلحه و زبير
٣٧٤ ص
(٣٩٢)
پيام به معاوية بن أبي سفيان
٣٧٤ ص
(٣٩٣)
جواب دادن معاويه به جدال
٣٧٧ ص
(٣٩٤)
جواب جواب به آئين صواب
٣٧٧ ص
(٣٩٥)
صفت لشكر ظفر پيكر
٣٧٧ ص
(٣٩٦)
اظهار خوشنودى از عبد العزيز بن حرث
٣٨٠ ص
(٣٩٧)
تمناى موت خويش وقت شهادت عمار ياسر
٣٨٠ ص
(٣٩٨)
حكايت قتل لشكر شام
٣٨٠ ص
(٣٩٩)
حرف الميم
٣٨٠ ص
(٤٠٠)
مناجات با قاضى الحاجات
٣٨٠ ص
(٤٠١)
طلسم كه از جهت رفع صداع مجربست
٣٩٣ ص
(٤٠٢)
بيان عجز عقول از ادراك كنه خالق
٣٩٦ ص
(٤٠٣)
بيان عجز انسان و ايمان به قضاى يزدان
٣٩٦ ص
(٤٠٤)
تفويض امور به قضاى الهى
٣٩٦ ص
(٤٠٥)
مذمت جمعى كه به نفى حشر قائلند
٣٩٦ ص
(٤٠٦)
تنبيه به زوال زمان و فناى جهان
٣٩٦ ص
(٤٠٧)
بيان امتزاج شهد دهر به زهر
٤٠٠ ص
(٤٠٨)
مذمت دنيا كه مردم فريب است
٤٠٠ ص
(٤٠٩)
امر به شكر نعم ذى الجلال
٤٠٠ ص
(٤١٠)
نصيحت قرة العين امام حسين ع
٤٠٠ ص
(٤١١)
بيان نفاست احسان نزد كريم
٤٠٣ ص
(٤١٢)
نفى احتياج به سؤال از ارباب كرم
٤٠٣ ص
(٤١٣)
نهى از گفتن اسرار با غير كرام و ابرار
٤٠٣ ص
(٤١٤)
نهى از ستم در وقت اقتدار
٤٠٦ ص
(٤١٥)
نهى از مزاح و هزل فتنهانگيز
٤٠٦ ص
(٤١٦)
بيان مراسم اخوت و معالم فتوت
٤٠٦ ص
(٤١٧)
تأسف بر انهدام اركان مسلمانى
٤٠٦ ص
(٤١٨)
شكايت آن زن آزرده از شوهر خود
٤٠٦ ص
(٤١٩)
جواب گفتن شوهر او را
٤١٠ ص
(٤٢٠)
حكم نمودن امير مؤمنان ع
٤١٠ ص
(٤٢١)
ترغيب نفس به جلادت
٤١٠ ص
(٤٢٢)
مرثيه ابى طالب و مدح او به مناقب
٤١٠ ص
(٤٢٣)
خطاب به فاطمه براى اطعام يتيمى بينوا
٤١٠ ص
(٤٢٤)
جواب فاطمه زهرا حيدر را
٤١٢ ص
(٤٢٥)
دم زدن از علو همت به افتخار
٤١٢ ص
(٤٢٦)
مباهات به قرابت نبي و منافرت از اجنبى
٤١٢ ص
(٤٢٧)
مفاخرت به مناقب خود در مجلس خليفه ثانى
٤١٥ ص
(٤٢٨)
شكايت از اهل نفاق و شقاق
٤١٨ ص
(٤٢٩)
در مدح حارث بن صمه انصارى
٤١٨ ص
(٤٣٠)
مباهات بعد از مراجعت از احد
٤١٨ ص
(٤٣١)
رجز غطريف بن جشم
٤٢١ ص
(٤٣٢)
جواب او به عباراتى نيكو
٤٢١ ص
(٤٣٣)
خطاب به عمرو بن عبد ود در خندق
٤٢٤ ص
(٤٣٤)
رجز داود بن قابوس بكرى در خيبر
٤٢٤ ص
(٤٣٥)
جواب او به احسن كلام
٤٢٤ ص
(٤٣٦)
خطاب به يهود خيبر
٤٢٧ ص
(٤٣٧)
رجز در وقت قتل صحيح خيبرى
٤٢٧ ص
(٤٣٨)
خطاب به زبير در حرب جمل
٤٢٧ ص
(٤٣٩)
خطاب به معاوية بن أبي سفيان
٤٢٧ ص
(٤٤٠)
خطاب به معاويه و مفاخرت به مناقب عاليه
٤٣٠ ص
(٤٤١)
مذمت اراذل به نافرمانى
٤٣٣ ص
(٤٤٢)
حكايت مقاتله عرب در صفين
٤٣٣ ص
(٤٤٣)
حكايت حرب صفين و ذكر قبائل همدان
٤٣٦ ص
(٤٤٤)
حكايت قتل يكى از مفسدين
٤٣٩ ص
(٤٤٥)
مرثيه هاشم و يارانى كه در صفين شهيد شدند
٤٣٩ ص
(٤٤٦)
تحريك سلسله حرب در صفين
٤٣٩ ص
(٤٤٧)
اظهار اندوه از قتل اعيان اهل شام
٤٤٢ ص
(٤٤٨)
مذمت بعضى از قبائل عرب
٤٤٢ ص
(٤٤٩)
حرف النون
٤٤٢ ص
(٤٥٠)
مناجات با قاضى الحاجات
٤٤٢ ص
(٤٥١)
ابتهال و زارى به درگاه بارى
٤٤٢ ص
(٤٥٢)
نصيحت قرة العين امام حسين ع
٤٤٥ ص
(٤٥٣)
در امر به صبر و شكيبائى
٤٤٥ ص
(٤٥٤)
نهى از كراهت مكروه دنيوى
٤٤٨ ص
(٤٥٥)
اشاره به رضا و تسهيل امور
٤٤٨ ص
(٤٥٦)
تنبيه به غنيمت شمردن اقبال
٤٤٨ ص
(٤٥٧)
شكايت از جفاى روزگار
٤٤٨ ص
(٤٥٨)
بيان تأديب روزگار انسان را
٤٤٨ ص
(٤٥٩)
نهى از فروتنى با مردم دنا
٤٥١ ص
(٤٦٠)
دمزدن از لوازم تقدير
٤٥١ ص
(٤٦١)
ارشاد به تسليم و منع از عجب
٤٥١ ص
(٤٦٢)
امر به حيا و پرهيز از دنيا
٤٥١ ص
(٤٦٣)
بيان بىاعتبارى جهان
٤٥٤ ص
(٤٦٤)
شكايت از ياران منافق
٤٥٤ ص
(٤٦٥)
مبالغه در محافظت زنان از مردان
٤٥٤ ص
(٤٦٦)
بيان بيوفائى زنان گمراه
٤٥٧ ص
(٤٦٧)
اظهار حرمان در عين وصال
٤٥٧ ص
(٤٦٨)
خطاب به خليفه ثانى عمر بن خطاب
٤٥٧ ص
(٤٦٩)
نهى از اختيار غربت كه مؤدى است به كربت
٤٥٧ ص
(٤٧٠)
شكايت از فسق و فجور فاسقان
٤٥٧ ص
(٤٧١)
نفى تأثير كواكب و نجوم
٤٥٧ ص
(٤٧٢)
تحسين فال سعادت مال
٤٦٠ ص
(٤٧٣)
اظهار شرافت حسب خويش
٤٦٠ ص
(٤٧٤)
معما به اسم محمد ص بر وفق حساب ابجد
٤٦٠ ص
(٤٧٥)
خطاب به فاطمه براى اطعام مسكينى
٤٦٠ ص
(٤٧٦)
جواب فاطمه بر وجه طاعت
٤٦٤ ص
(٤٧٧)
شكايت از مشركان به ايذاى عثمان
٤٦٤ ص
(٤٧٨)
تهديد كفار در غزوه بدر
٤٦٧ ص
(٤٧٩)
تخويف يكى از كفار به تيغ آتشبار
٤٦٧ ص
(٤٨٠)
تهديد يكى از اشرار به تيغ آتشبار
٤٦٧ ص
(٤٨١)
توصيف نقش تيغ ظفر اثر خويش
٤٦٧ ص
(٤٨٢)
خطاب به محمد بن حنفيه در حرب جمل
٤٧٠ ص
(٤٨٣)
خطاب عمرو بن عاص در صفين به لشكر أمير المؤمنين
٤٧٠ ص
(٤٨٤)
جواب او به احسن عبارات
٤٧٠ ص
(٤٨٥)
تخويف معاندان دين در صفين
٤٧٠ ص
(٤٨٦)
خطاب عبد الله اراسى در نهروان به لشكر مرتضى ع
٤٧٠ ص
(٤٨٧)
جواب او به عبارتى نيكو
٤٧٣ ص
(٤٨٨)
حرف الواو
٤٧٣ ص
(٤٨٩)
بيان ابتلاى ارباب كمال
٤٧٣ ص
(٤٩٠)
خطاب به فرقه باغيه و مذمت معاويه
٤٧٣ ص
(٤٩١)
حرف الهاء
٤٧٣ ص
(٤٩٢)
ارشاد به تحمل و شكيبائى
٤٧٣ ص
(٤٩٣)
منع از انبساط با مرد دنا
٤٧٦ ص
(٤٩٤)
ارشاد به احسان ياران در وقت دولت
٤٧٦ ص
(٤٩٥)
اظهار صفا به حضرت مصطفى ص
٤٧٦ ص
(٤٩٦)
در بيان صفات پسنديده
٤٧٩ ص
(٤٩٧)
حرف الياء
٤٧٩ ص
(٤٩٨)
ذكر صفات ارباب كمال
٤٧٩ ص
(٤٩٩)
در مدح فقر و قناعت
٤٨٢ ص
(٥٠٠)
ترغيب نفس به قناعت
٤٨٢ ص
(٥٠١)
منع از صفات ذميمه
٤٨٢ ص
(٥٠٢)
منع از حرص و ريختن آبرو
٤٨٢ ص
(٥٠٣)
هدايت نفس به رضا و اطاعت قضاء
٤٨٥ ص
(٥٠٤)
تنفير نفس از دنيا و ترغيب أو به عقبا
٤٨٥ ص
(٥٠٥)
تخويف نفس به حشر و تهديد او به نشر
٤٨٥ ص
(٥٠٦)
آرزو كردن عدم از غايت الم
٤٨٨ ص
(٥٠٧)
شكايت از روزگار غدار
٤٨٨ ص
(٥٠٨)
برانگيختن نفس جانب عبادت
٤٨٨ ص
(٥٠٩)
استدلال از تكلم بر شرافت مردم
٤٨٨ ص
(٥١٠)
بيان آنكه حرص تابع حياتست
٤٨٨ ص
(٥١١)
مرثيه حضرت خاتم النبيين ص
٤٩١ ص
(٥١٢)
مفاخرت به علاقه فاطمه و حسنين
٤٩١ ص
(٥١٣)
اظهار شجاعت در وقت قتل يكى از كفار
٤٩٤ ص
(٥١٤)
خطاب يكى از اعداء به لشكر مرتضى ع
٤٩٤ ص
(٥١٥)
جواب او به عبارتى نيكو
٤٩٤ ص
(٥١٦)
ارشاد به تفويض و توكل به خداوند
٤٩٤ ص
(٥١٧)
فهرست مطالب
٤٩٩ ص
 
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص
٣٥٧ ص
٣٥٨ ص
٣٥٩ ص
٣٦٠ ص
٣٦١ ص
٣٦٢ ص
٣٦٣ ص
٣٦٤ ص
٣٦٥ ص
٣٦٦ ص
٣٦٧ ص
٣٦٨ ص
٣٦٩ ص
٣٧٠ ص
٣٧١ ص
٣٧٢ ص
٣٧٣ ص
٣٧٤ ص
٣٧٥ ص
٣٧٦ ص
٣٧٧ ص
٣٧٨ ص
٣٧٩ ص
٣٨٠ ص
٣٨١ ص
٣٨٢ ص
٣٨٣ ص
٣٨٤ ص
٣٨٥ ص
٣٨٦ ص
٣٨٧ ص
٣٨٨ ص
٣٨٩ ص
٣٩٠ ص
٣٩١ ص
٣٩٢ ص
٣٩٣ ص
٣٩٤ ص
٣٩٥ ص
٣٩٦ ص
٣٩٧ ص
٣٩٨ ص
٣٩٩ ص
٤٠٠ ص
٤٠١ ص
٤٠٢ ص
٤٠٣ ص
٤٠٤ ص
٤٠٥ ص
٤٠٦ ص
٤٠٧ ص
٤٠٨ ص
٤٠٩ ص
٤١٠ ص
٤١١ ص
٤١٢ ص
٤١٣ ص
٤١٤ ص
٤١٥ ص
٤١٦ ص
٤١٧ ص
٤١٨ ص
٤١٩ ص
٤٢٠ ص
٤٢١ ص
٤٢٢ ص
٤٢٣ ص
٤٢٤ ص
٤٢٥ ص
٤٢٦ ص
٤٢٧ ص
٤٢٨ ص
٤٢٩ ص
٤٣٠ ص
٤٣١ ص
٤٣٢ ص
٤٣٣ ص
٤٣٤ ص
٤٣٥ ص
٤٣٦ ص
٤٣٧ ص
٤٣٨ ص
٤٣٩ ص
٤٤٠ ص
٤٤١ ص
٤٤٢ ص
٤٤٣ ص
٤٤٤ ص
٤٤٥ ص
٤٤٦ ص
٤٤٧ ص
٤٤٨ ص
٤٤٩ ص
٤٥٠ ص
٤٥١ ص
٤٥٢ ص
٤٥٣ ص
٤٥٤ ص
٤٥٥ ص
٤٥٦ ص
٤٥٧ ص
٤٥٨ ص
٤٥٩ ص
٤٦٠ ص
٤٦١ ص
٤٦٢ ص
٤٦٣ ص
٤٦٤ ص
٤٦٥ ص
٤٦٦ ص
٤٦٧ ص
٤٦٨ ص
٤٦٩ ص
٤٧٠ ص
٤٧١ ص
٤٧٢ ص
٤٧٣ ص
٤٧٤ ص
٤٧٥ ص
٤٧٦ ص
٤٧٧ ص
٤٧٨ ص
٤٧٩ ص
٤٨٠ ص
٤٨١ ص
٤٨٢ ص
٤٨٣ ص
٤٨٤ ص
٤٨٥ ص
٤٨٦ ص
٤٨٧ ص
٤٨٨ ص
٤٨٩ ص
٤٩٠ ص
٤٩١ ص
٤٩٢ ص
٤٩٣ ص
٤٩٤ ص
٤٩٥ ص
٤٩٦ ص
٤٩٧ ص
٤٩٨ ص
٤٩٩ ص
٥٠٠ ص
٥٠١ ص
٥٠٢ ص
٥٠٣ ص
٥٠٤ ص
٥٠٥ ص
٥٠٦ ص
٥٠٧ ص
٥٠٨ ص
٥٠٩ ص

دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ٤٢٣ - جواب او به عباراتى نيكو

پاسخ امام ٧ به غطريف‌ ١٥٦٦- من آن على هستم كه در كنار پرچم اميدوار ايستاده‌ام و براى انتقام گرفتن كمين كرده، به پيمانهاى خود وفا مى‌كنم.

١٥٦٧- من بهترين فردى را كه از نظر خانوادگى شخصيت و بزرگوارى دارد، از پيامبر راستگو ٦ كه فردى با محبت است يارى مى‌كنم و خودش مى‌داند.

١٥٦٨- من بزودى جگرش را خنك مى‌گردانم و انتقام خود را از دشمن مى‌گيرم.

محمّد ٦ به دين خدا و حقّ تكيه زده است.

١٥٦٩- خداى لعنت كند تو را كه بدترين كسى هستى كه به ميدان آمده‌اى، در جاى خود باش كه بزودى داغى آتش شعله‌ور را در آغوش خواهى گرفت.

١٥٧٠- بزودى در آتش همانند انگشتى كه از بدن قطع مى‌گردد خواهى افتاد.

امروز كه آسمان به كام است مرا

خورشيد به جان و دل غلام است مرا

در حال نهد رو به هزيمت دشمن‌

گر فاش بگويم كه چه نام است مرا

خطاب امام ٧ به عمرو بن عبد ود در خيبر ١٥٧١- اى عمرو با آن قهرمانى بى‌باك برخورد كرده‌اى كه به هنگام حمله همچون كوه استوار است.

١٥٧٢- اين قهرمان از آل هاشم، از نورى خيره‌كننده، از پاكيزگان، و برگزيدگان خانواده‌هاست.

١٥٧٣- وى بسوى دين خدا و يارى او، به هدايت و مقررات إسلام دعوت‌