دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ٤١٣ - مباهات به قرابت نبي و منافرت از اجنبى

توضيح: در ميان عرب‌ها رسم است كه زنان مخصوصى در مجالس زنانه براى تازه گذشته گريه مى‌كنند و يا مجلس را براى جشن آماده مى‌سازند و با شعر و شادى زنان را سرگرم مى‌سازند و امام ٧ توجه مى‌دهد كه خنده و گريه مال زنان است، مرد بايد جنگجو و غمگسار باشد.

تجليل از أبو طالب پدر خود
١٥١٥- أبو طالب پناهگاه بى‌پناهان، باران قحطى و نور تاريكى‌ها بود.

١٥١٦- مرگ تو جوانمردان و غيرتمندان را بخطر انداخت، براى مصطفى پيامبر إسلام ٦ بهترين عمو بودى.

امر به فاطمه ٣ براى إطعام يتيم‌ ١٥١٧- فاطمه جان اي دختر رسول خدا ٦ مرد سخاوت، اى دختر پيامبرى كه بخيل نبود توجه كن!

١٥١٨- يتيمى به خانه ما آمده است كسى كه امروز به او لطف كند فردى دل رحم است.

١٥١٩- وعده‌گاه پاداش گرفتن از اين خدمت بهشت است كه خدا آن را بر بخيل حرام كرده است.

١٥٢٠- كسى كه از مرض بخل سالم بماند جان سالم به بهشت مى‌برد و بخيل مورد نكوهش مردم و خدا خواهد بود.

١٥٢١- خدا بخيل را در وسط جهنم مى‌اندازد، آب آشاميدنش در جهنم، صديد