دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ٤١١ - خطاب به فاطمه براى اطعام يتيمى بينوا
فراوان دارم.
١٥٠٩- اى كاش از اين گناهان روز قيامت نجات يابم و سالم وارد صحراى محشر گردم.
نظر امام ٧ درباره آنان ١٥١٠- اى مرد ساكت باش! زيرا تو گناهكارى. نماز خود را نشسته و ايستاده بخوان.
١٥١١- سه روز روزه بدار و روز چهارم غذا بخور.
١٥١٢- يك شب هم (از چهار شب) به آسايش و لطف به همسر خود اختصاص بده! چرا از دست او عصبانى هستى؟!
|
هرچند تو را بر در دل بايد بود |
بيزار ز نقش آب و گل خواهد بود |
|
|
چون نفس تو نيز بر تو دارد حقى |
در شهوت و ترك، معتدل بايد بود |
|
هوشيارى و غم براى مرد
است
١٥١٣- آيا از كنار مصيبتها با صبر كردن و بىتفاوتى مىگذرى تا همانند حيوانات
بىغم بمانى و پاداش ببرى؟!
١٥١٤- ما مردها براى مبارزه، هوشيارى و غم خلق شدهايم و آن زنان زيبا براى گريه و مجلسآرائى.
|
گاهى كه تو را مصيبتى آيد پيش |
وز نيش فراق دل شود خسته و ريش |
|
|
بايد كه بر آن صبر كنى چون مردان |
نى همچه زنان نعرهزنى اي درويش |
|