دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ٣٥٣ - نفى قواعد و احكام نجوم
١٢٩٥- هر عملى كه در دنيا انجام دادهاند، هرچند ذرهاى باشد قابل وزن در برابر خود حاضر مىبينند.
١٢٩٦- اعمال را خدائى كه نيرومند است محاسبه مىكند، يا به نفع وى خواهد بود يا ضرر او.
|
آن روز كه قدر ما به طاعت باشد |
وز حكم خدا قيام ساعت باشد |
|
|
چون غير عمل نيست در آنجا نافع |
بيچاره كسى كه بىبضاعت باشد |
|
١٢٩٧- در چنين روزى، مردم بدون اينكه شراب خورده باشند مست هستند، زيرا با چشم خود اعمال خويش را مىبينند (و بهتزده مىشوند كه چقدر دقيق ضبط شده.)
١٢٩٨- گناهان من بلاى من است و آنگاه كه در قيامت، همراه من هستند و آنها را بدوش مىكشم چه چارهاى كنم؟!
١٢٩٩- قيامت را فراموش كردهام! اى واى بر نفس من!
١٣٠٠- اى واى بر من! قيامت را فراموش كردهام و آرزوهاى نفس را برآوردهام!!
|
فردا كه من از بيم شوم بىمى مست |
وز بار گناه و معصيت باشم پست |
|
|
يا رب زكرم دست من خسته بگير |
تا دل نرود ز خوف آن روز از دست |
|
سخن امام ٧ با حارث همدانيّ درباره صراط و كوثر ١٣٠١- اى حارث همدانيّ هركس بميرد مؤمن باشد يا منافق مرا با چشم خود مىبيند.