دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ٣٢٠ - خطاب به جابر بن عبد الله انصارى
١١٤٩- براى مرده نقاشى كردن قبر سودى ندارد، بخصوص كه زنجيرهاى عذاب بر دست و پا و گردن مرده باشد.
١١٥٠- به لذتها و قدرت مردم (كه در زمان زندگى داشتهاند) مغرور نباش زيرا قدرت نابود مىگردد و نعمت پايان مىيابد.
|
جمعى كه ز جهل خود مشوش باشند |
خواهند كه در گور منقش باشند |
|
|
از نقش كه بر گور نگارند چه سود |
بايد كه به نفس خويشتن خوش باشند |
|
اندرزهاى امام ٧ به جابر بن عبد اللّه انصارى ١١٥١- دنيا و روى آوردنش چقدر زيباست به اين شرط كه هركس از دنيا بهرهمند مىگردد وظيفه الهى خود را انجام دهد.
١١٥٢- كسى كه از لطف خدا بهرهمند گرديده است، هرگاه به مردم، برادروار كمك نكند، اقبال دنيا را در معرض ادبار و نابودى قرار داده است.
١١٥٣- اى جابر از رفتن مقام، مال و امتياز بترس و هركس از تو كمك خواست به وى لطف كن.
١١٥٤- جاى ترديد نيست كه خدا در بخشش كردن دستش باز است يك دانه را كه در زمين قرار گرفته به چند برابر اضافه مىكند.
|
مالى كه نه در وجه مناهى باشد |
شك نيست كه نعمت الهى باشد |
|
|
از مال يكى شود سزاوار بهشت |
وز مال يكى لايق شاهى باشد |
|
١١٥٥- بسيارى را ديدهايم كه ثروتمند هستند و از اقبال ثروت شكرگزارى نمىكنند.