دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ٣٠٤ - بيان عجز عقول از ادراك حقيقت الهى

١٠٩١- كار تو مثل آن زنى است كه خودفروشى مى‌كرد و پول آن را انار مى‌خريد و در راه خدا صدقه مى‌داد، خيانت و صرف درآمد آن در كار خير!!

١٠٩٢- دانايان و پرهيزكاران بآن زن گفتند: واى بر تو نه خودفروشى كن و نه صدقه بده!

عقل از درك حقيقت خدا عاجز است‌
١٠٩٣- آنگاه كه خود را از درك ذات خدا عاجز دانستيم خدا را شناخته‌ايم، بحث از راز فردى كه راز وى مخفى است (نياز به تشبيه دارد و منتهى به) شرك مى‌شود.

١٠٩٤- در نهاد همت‌هاى مردمى كه عاقل هستند همت‌هائى وجود دارد كه جن و فرشته به آنها از نظر فكرى نمى‌رسند (درعين‌حال نمى‌توانند ذات خدا را درك كنند.)

١٠٩٥- كسى به خدا هدايت مى‌گردد و او را درك مى‌كند كه از طرف خدا راهنمائى شده باشد. كسى كه به حقيقت، خدا را دوست بدارد او را درك مى‌كند.