دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ٣٠٣ - بيان عجز عقول از ادراك حقيقت الهى
مصقلة بن هبيره كه نماينده امام ٧ بود از معقل خواست كه اسيران را آزاد گرداند و پول آن را از مصقله بگيرد. فديه پانصد هزار درهم تعيين شد يكصد هزار درهم تحويل داد و همه آزاد شدند اما باقى مانده را نداد و فرار كرد و به معاويه پناهنده شد.
امام ٧ دستور داد خانه او را بازرسى كردند درضمن بازرسى اسلحه بدست آمد حضرت شعر بالا را قرائت نمود كه جنگ و صلح در پيش است.
برادر مصقله بنام نعيم كه اين وضع را ديد نامهاى به مصقله نوشت و درضمن نامه اين دو شعر را براى او فرستاد.
١٠٨٧- زنان طائفه بكر بن وائل را ناديده گرفتى و اسيران طائفه لوىّ بن غالب را آزاد ساختى.
١٠٨٨- از بهترين مردم كه پس از محمّد ٦ زندگى مىكند، بخاطر مال ناچيزى كه به ناچار از بين مىرود دست برداشتى!!
اظهار فراست از طرف امام ٧ ١٠٨٩- موضوعى است كه دو تكيهگاه آن شكسته است و ريسمانى است كه (فرسوده شده و) قابل اعتماد نيست.
|
هرچند كه من لوح قدر مىبينم |
صد گونه بلا پيش نظر مىبينم |
|
|
مردم ز وفا و مهر ما برگشتند |
ايام به صورتى ديگر مىبينم |
|
سرزنش معاويه براى
ساختن مسجد
١٠٩٠- شنيدهام كه از ماليات، مسجد مىسازى و شكر خداى را كه موفق به
اتمام آن نخواهى شد.