دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ٢١٨ - خطاب به مرحب خيبرى و جواب جواب او
نيفتاده است.
خطاب امام ٧ به مرحب بن شاس ٧٥٠- ما فرزند جنگيم و آتش جنگ بخاطر ما شعلهور است، جنگ شديدى است كه آتش آن، حدود خطر جنگ را اعلام مىدارد.[١] در شعلههاى آن اسب خود را حركت بده.
|
امروز كه من معجز موسى دارم |
در تيغ كشيدن يد و بيضا دارم |
|
|
از آهن تيغ من جهد آتش حرب |
در كشتن خصم خويش فنها دارم |
|
پاسخ مرحب بن شاس به امام ٧ ٧٥١- ما مردمى هستيم كه زنان زيبا و خوشپوش ما را زائيدهاند لباس ما گلدار و چادر ما، برد يمنى است.
٧٥٢- ما فرزند جنگيم و هيچ مكرى نداريم.
پاسخ امام ٧ به پاسخ مرحب خيبرى ٧٥٣- من كسى هستم كه مادرم نام مرا «حيدره»[٢] گذاشته است. من شير بيشهى شجاعت و شير نرى تيراندازم.
٧٥٤- بازوهايم نيرومند و گردنم قوى است، همانند شير نيرومندى كه با قيافهاى هولناك همه را به وحشت مىاندازد هستم.
[١]- در بعضى از متنها نصف شعر دنبال دارد كه ترجمه آن بالا ذكر شد و آن نصف شعر اين است:
\sُ تحث ركض الخيل في زفيرها\Z\E
[٢]- حيدره به معناى اسد يعنى شير است. مادر امام عليّ ٧ وقتى فرزندش متولد شد و أبو طالب پدرش مسافرت بود نام وى را« اسد، حيدره» گذاشت اما أبو طالب كه از سفر برگشت اين اسم را نپسنديد و آن را عوض كرد.