دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ١٩١ - تنبيه بر تمكن در مقام رضا
استخوان شكستهاش بهبود يابد.
٦٤٤- به خدا اميدوار باش و از وى نااميد مباش، زيرا براى خدا ناياب و سختيها آسان است.
|
اى دل مكن از جور فلك ناله بسى |
بنشين و توجه به خدا كن نفسى |
|
|
گر كار خدا را به خدا بگذارى |
ناگاه رسد ز غيب فريادرسى |
|
نه آسايش دوام دارد و
نه سختى
٦٤٥- اگر روزگار به من بد كرد تصميم به صبر مىگيرم، زيرا هر سختى كه
ابدى نباشد قابل تحمل است.
٦٤٦- اگر روزگار مرا خوشحال ساخت، از نيكى آن شاد نمىگردم، زيرا آن خوشحالى كه ابدى نباشد ناچيز است.
|
اى دل ز غم زمانه درهم نشوى |
و ز يارى دهر شاد و خرم نشوى |
|
|
أحوال جهان به يك نفس مىگذرد |
وابسته به قيد و سور و ماتم نشوى |
|
دنياى نيشونوش
٦٤٧- اگر
روزگار شكنجهام مىدهد، شادى هم براى من مىآورد، اگر به من سختى مىدهد، خوشحالى
هم به آغوشم مىكشد.
٦٤٨- براى هر روزى عادتى دارم. اگر سختى دارم، صبر مىكنم و اگر شادى دارم خداى را شكر مىكنم.
|
گر دهر جفا كرد مرا صابر يافت |
ور لطف و وفا كرد مرا شاكر يافت |
|